Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GEDICHT.

Mijn hand schrijft wartaal, die mijn hart ontkent. O muur van onwil, die ons willen scheidt 1 Wij zijn gelijk geharrenaste strijders, Wier strijdb're hand slechts naar d'omhelzing reikt.

Maar 't staal is zwaar en 't zwaard is om te houwen. Zoo striem ik, liefste, met jouw eigen hand Dat lief gelaat, en 't is te laat berouwen Als jouw verwonding in mijn harte brandt.

Nu wil 'k belijden en het lichaam koest'ren, Dat mij te redden mij zoo kloek bestreed. Nu wil 'k gaan rusten aan 't gewonde borstje Waarop mijn hoofd zijn hoogen moed vergeet.

Sluiten