Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

121

zelf. Het bordes betredende, waar portiers salueeren en een politie-inspecteur aarzelt tusschen overdadige politesse en plichtmatige barschheid, voel ik zéér veel conferentie-spanning.

In de wandelgangen van het gebouw, waar nu tegelijk een der commissies-zonder-de-Russen vergadert, zit, in een luien

stoel Nu ja, wie zou er zitten als het niet was de charmante

vreemdeling, die Haagscher is dan de Hagenaars, de jammer genoeg afgetreden Roemeensche gezant Mitilineu. Hij is weer even correct gekleed als ik hem zag op een fancy-fair, op een intieme aristocratische rolschaatsenbaan, in een loge van de opera en op Scheveningen. En mét hem is daar de Portugeesche gezant, de heer Sousa de Santos Bandeira, die gedistingeerde diplomaat en letterkundige, die de residentie en ons land misschien even goed kent als zijn collega van de gastvrije ambassade op het Bezuidenhout.

Dan nog : Fransche journalisten, die Thomas komen hooren, en blijkbaar zóó weinig moeten hebben van de Hollandsche „nauwgezetheid" tegenover al wat tot de pers behoort, dat ze bij voorkeur al weigeren hun toegangskaart aan den portier van de groote rechtzaal te toonen.

De rechtzaal met zijn vele lage vensters rondom, allen stillevens van zonnig boomegroen uit den sprookjesachtigen paleistuin, en zijn vier hooge beschilderde ramen, is statig en licht.

Tusschen de weinige aanwezigen: advocaten in toga, journalisten, een paar Fransche dames, loopt Mgr. Nolens zenuwachtig heen en weer, onderhoudt zich nu eens met den druk gebarenden Thomas, dan weer met een der journalisten. Tijdens het pleidooi schuift hij 'n stoel naast den mijne voor zich opzij en zit geen oogenblik stil.

Allen rijzen bij de binnenkomst van het Hof. Hoe wonderüjk is de samenstelling van dit hoogste rechtscollege ter wereld! Wat oude, karakteristieke koppen, elk met zijn eigen persoonlijk en nationaal cachet. En hoe verschillend zij allen luisteren: Mr. Loder in den voorzittersstoel, aanvankelijk iets geforceerd welwillend om de aandacht, die zich op hem concentreert; André Weis, met zijn grijzende bakkebaarden, in zeer breede toga, bescheiden en niet al te geïntresseerd voor deze rede van zijn landgenoot, de Amerikaansche rechter zéér gespannen, voorovergebogen; de Japanner (ik meen ten minste, dat hij de Japansche rechter is) ondefinieerbaar: misschien glimlachend,

Sluiten