Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

122

misschien ernstig, niet te herkennen achter zijn hoogst-belangwekkend masker.

En dan vangt de heer Thomas aan, en het is me alsof plotseling de geweldige, de goddelijke beteekenis van heel dit gebeuren voor mij openvalt: „Monsieur le président, messieurs les juges

Dit is de rechtbank der wereld, dit is de eerste rechtbank die recht zal spreken in naam van onze Menschheid! Straks zal zij haar eerste vonnis vellen, en in de zaal zitten tien Hollanders om hiervan getuige te zijn!

Als ik het Paleis verlaat, langs de file van auto's der delegaties, schijnt een milde zon over den tuin. Over de lotus-vijvers, de bloeiende rozen-hagen, de berceaux met hun wanden van breede baderen en witte kelken, en paarse anemonen, de witte klokjes tusschen het struikgewas. En als ik dan langzaam ga, héél alleen in dien verlaten sprookjes-tuin, is er vooral één gedachte, die me bezighoudt: Holland voelt niet wat zich hier in zijn residentie voltrekt. En dat is gemakkelijk te begrijpen. Want zoowel deze Conferentie voor den wederopbouw van Europa als deze Rechtbank der Menschheid behooren tot een periode, die nog niet de onze is.

Na dit met behulp der lotus-bloemen en boschviooltjes behoorlijk te hebben uitgedacht, ben ik weer naar Amsterdam gegaan.

Sluiten