Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

143

hoogste verbolgenheid) Dat vraagt aan het leven: Waarom?!

Ut: redenaar: Ik zal sterven als een zelfmoordenaar. Dit «met meer te dragen Ik zal mij storten, bier. daar. ginds.... O moeder Maria, help uw wanhopig kind en sta hei bij....

(Hij stort zich omlaag.) '

laLn°kerkTn M'*i*'beeM * de koele du^nis van een ver-

De redenaar: (biddend) O gij. symbool van al wat zuiver V 1 tuu^ 60 \°%is cn licht' ° hc% symbool van hooge VrouweÜjWieid. ik aanbid U als het beste, als het eenig-eeuwS Neem nuj^to U Maria. Geleefd en geleden heb ik om aan U te ontkomen Nu ben ik hier met al mijn weten, met al m^chat! ten, en ik leg ze willig aan Uw heilige voeten. Neem ze, Maria Neem mij. De ruimte heeft mij geweigerd. God zelf heeft mij geweigerd Neemt Gij me dan tot U. Maria. Want uit U

Man» 5k°men; e° tot U ik leeren. Als een kind. sancta Maria, als een kind.

(Hij blijft geknield, de armen uitgespreid. Dan. langzaam, vallen die armen slap omlaag. Hij staat op en gaat moeizaam heen!)

(In een prieel ergens in een theetuin. Het is zomeravond en er branden lampions. Het is stil. Er zingen krekels en af en hLiïaaten * We toornen De jonge redenaar steunt het ^LZtheZ-z^ °P * ^ ^ ^ W ^

Het maagdje: Was dat alles een droom?

t 'ifi ,'»n 3 3 r,: ,Ja • • • °f nee. het was werkelijkheid Yerschrikkehjk) werkelijk .... Maar zul jij nu geen kou vatten ?' Moe je manteltje aan.

Het maagdje: Wel nee. gekke jongen. Het is toch zomer. Maar je bent lief. je bent zö6 lief! Nooit denk je aan jezelf en altijd aan mij. '

. P?-^CTdcna?rL: De avondl«cht is koel. De avond is ver-

Itn Of't^ hcb, iC{ l°° k°U Doc ™ ie manïl

aan. ut sla tenminste je doek om.

Het maagdje: Zie je dat?

De redenaar: Wat?

Sluiten