Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEUWIGE LIEFDE.*)

Ze konden elkaar, verknocht als ze elkander innerlijk waren in net dagelijkse* leven niet meer verdragen. Hij was een zakenman, zondere speciale kenteekenen. zij een energiek schepseltje, donker haar. donkere oogen en geboren voor de kunst.

En ze hadden er dit op gevonden: hij breidde zijn zaken met het buitenland uit. zoodat hij elke.week minstens twee a <irie dagen op reis was, helaas op reis moèsfe«jjn - zij het met een bloedend hart —. zij was. minstens twee van de resteerende dagen der week op tournee, en zong. ofschoon ze hun huisje en zun vertrouwde omhelzing natuurlijk noode miste, haar steeds gewaagder cabarediedjes met steeds stijgend succes, kreeg een naam. en was gelukkig, - dat wil zeggen: in het rustig bewustzijn, dat haar liefde haar steunde en inspireerde, dat ze nooit ruzie hadden, die hen van elkaar verwijderde, en in vol,

komen harmonie aan elkaar dachten.

Soms. als haar werkzaamheden het toelieten, bracht ze hem naar de trein - de Berlijn-, Parijs- of Vlissingen-express. Dan nepen ze, innig verbonden in de gemeenschappelijke droefenis om het naderend afscheid, rustig door de wetenschap, dat ze daarna weer elk hun eigen weg konden gaan, ongehinderd in liefde en arbeid door eenigerlei wrijving tusschen hun. wellicht wat al te ongelijksoortige karakters, naar het «ation. Natuurlijk nam ze. om het veel te korte samenzijn te rekken, een perronkaartje, en bracht hem naarboven - woorden waren niet noodig om deze stonde van sprakeloos geluk te»vuUen" — en zat als de trein nog even poosde, een oogenblik naast hem op dé kussens van zijn knus compartiment, fantaseerend, dat ze nu met hem mee zou gaan op zijn akelige, eenzame zakenreis, dat ze saampjes zouden reizen, saampjes in de vreemde, groote stad

*) ..Duizend-en-een-Dag."; „De Telegraaf" van 3 April 1923.

10

Sluiten