Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

184

De vr.: Laat me gaan .... Laat me gaan, zeg ik je .. . Ik haat je....

De m.: Lievert

De vr.: Laat me gaan ....

De m.: Goed ... ik laat je gaan ... Ik laat je gaan ... I* het dan zóó goed .... Al wat jij ooit hebt gedaan en gewild

is goed geweest Steeds heb jij gelijk gehad... Ook dit

zal wel goed zijn omdat jij het zoo wil.... Ga maar, het ia ook te koud om nu nog buiten te blijven. Je bent moe en verdrietig, een beetje verdrietig .... je moet wat uitrusten .... heel stil in je eentje.... Als je dan maar lief aan me denkt.... Als je lief aan me denkt, elke seconde .... Dan mag je nu gaan .... Ik hou immers van je.... ik heb jou immers lief....

De g. f.: Dat woord heeft nu geen macht meer .... je hebt het te vaak gezegd .... Dat is een taktische fout.... Het ia ook literair niet mooi.'

De m.: Wanneer kom je terug?

De vr.: (zwijgt, maakt zich los uit zijn greep).

De m.: Kom je vanavond .... kom je ... . Wanneer kom je weer bij me....

De vr.: Ik kom nóóit meer....

De m,: Liefste ....

De vr,: (gaat weg).

De m.: Liefste, o, liefste, laat je me dan alleen .... Alleen int dit groote, leege leven .... Liefste! (De vrouw snelt weg).

De m.: (op zijn knieën) Groote God, wat nu?

De g. f.: Daar gaat je macht, je redding, je rust.... Daar gaat het eenige wezen ter wereld, dat je liefheeft.... dat in haar zuiverheid sterker is dan jij.... Of niet?.... O, nee, jij bent de sterkste.... Ga nu maar dichten.... als je kunt....

De m.: Voor wie .... voor wat ?.... Straks is de dood eral.... mijn werk zal vergeten zijn.... en ik zal niet hebben geleefd .... Ik kan niet....

De g. f. (met klem): je kunt.

De m.: Ik kan! Ö, vrijheid, kostelijke vrijheid 1....

De g. f.: Ga aan een leestalel zitten, midden in het groote leven .... Je hebt nu de tijd .... Geen plicht.... geen minderwaardige plicht, die je meer obsideert.... geen mensch meer,

Sluiten