Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

205

„U heeft dus den afstand De Steeg—Den Haag al gemeten ? "

„Och nee Den Haag verveelt me Ik voel me hier uitstekend

Alleen het klimaat. Maar is het klimaat in Florence zoo schitterend ?..,. Dat

Is maar „literatuur" Bovendien, ik ken dat alles, ik weet het nu wel. De

heb zoowel Den Haag als Italië in zooveel beter tijden gekend en er, vooral in Italië, de gelukkigste periode van mijn leven doorgebracht... Waarom dat alles terug te zien?... Al wil ik niet zeggen, dat ik hier tot mijn dood toe zal blijven..."

We spreken dan over schrijvers' recente reis door het Oosten. De heer Couperus heeft deze reis tegen den zin van mevrouw en ondanks een ernstige ever-aandoening, ondernomen. Met het gevolg, dat hij in Japan instortte en later, te Singapore, letterlijk aan boord moest worden gedragen. De schrijver doet hier de houding na waarin hij het schip opstrompelde. Door buitengewone voorkomendheid van consuls en scheepsdoctoren en ieder, die hem daar kende had hij echter gelukkig de geheele reis kunnen volbrengen Al was er dan ook meer dan eens voor zijn leven gevreesd en al had hij, te Kobe, reeds in allen ernst het plan gemaakt, zich daar eventueel op Boeddhistische wijze te doen., cremeeren. Van deze reis lag hem nog een stapel meegebrachte motieven te wachten, die eerst moesten worden verwerkt alvorens hij aan eenigen arbeid kon denken.

„Of de schrijver veel.... schreef? "

„O ja, ik werk, al heb ik er ook weinig lust in en al zou ik nu het liefst mets doen en rusten ... Maar het moet wel.... Als ik maar steeds schrijf....

schrijf schrijf (mijn gastheer maakte hierbij de beweging van een onrustig

ruiter in t zadel), dan komen we er precies. Dit huisje heb ik gebouwd zonder een cent te bezitten. Die mogelijkheid schijnt te bestaan. Maar het is natuurlijk zwaar belast met hypotheek en...."

„Men wil het u cadeau doen," merkte ik op.

„Daar heb ik van gehoord," zei Couperus. „Maar hoe prettig ik dat voornemen ook vind, ik mag er niet op rekenen .... Dit is hier echter mijn werkkamer. Hier komen geen belastingpapieren en geen kwitanties of iets van dat alles .... Hier werk ik ....''

En zijn gesoigneerde hand, waaraan ik die keur van steenen miste • chrysopraas en opaal en amethyst, van veel vroegere jaren, weidde over de dingen in deze kamer: het haardvuur, bleek-blauw vlammend in zijn koperen lijst, de fauteuils met brocaten kussens, het blanke Hermes-beeld in de boeken-nis. waar schrijver s lievelingsboeken zich rijden in unieken zelf gekozen band, over de schrijftafel met de dof-gouden Boeddha.

Toen gingen we thee-drinken beneden in de huiskamer, midden in den rommel, dien er de behangers en gasfitters en loodgieters maakten, en we kookten het water op de kachel en mijn gastheer schonk het bij, en riep om... koekjes . . .. precies alsof we in den Haag waren en niet heelemaal echt „bulten", ■en het kleine veertien-jarige knechtje op klompen, dezel de, die 's middags in een blauw pakje met zilveren knoopen tafel dient, kwam even later al met beschuitjes aan.

En zoo dronken we thee, en Louis Couperus wees me, over den tuin heen naar het groote nabuur-huis waar in de serre de silhouet even zichtbaar was van een oude dame, de moeder van mevrouw, en ook, even, die van schrijver's nichtje en petekind, en hij zei. dat het wel heel prettig was nu hier zoo te wonen in eigen huis en dicht bi} zooveel familie.

Sluiten