Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7

waren van een aantal particulieren, behoorende tot de millionairskringen, welke kringen met hun geprotegeer* den door die kranten als de „vooraanstaande" mannen der natie aan het publiek gesuggereerd werden. Dat er van die bladen niets uitging; dat ze dienden om de vrije meeningsuiting te beletten en de bevolking af te houden van al wat voor de verbetering van de samenleving van werkelijk belang was, om welke reden de lezers met klontjes in het riet werden gestuurd, in véél riet waarin ze niets te maken hadden, door de bevolking dagelijks een aantal vierkante meters letters onder de blik te schuiven die hun aandacht van al het wezenlijk belangrijke afleidden. Hoe die vierkante meters elke dag weer vol kwamen deed er weinig toe: de redactie las het meeste zelf niet, en de lezers lazen het ook niet. Als het maar zwart was. Zoodat voor een Nederlandsch journalist vereischten waren: gemis van persoonlijk* heid en karakter, een geringe algemeene ontwikkeling, weinig intellectueele vermogens maar veel aplomb, niet meer dan zakelijke belangstelling voor zijn vak, en steeds in de vreeze der Heeren te leven, der Heeren Commissarissen en Adverteerders en Abonné's*van* stand: bang als een haas te zijn was het eerste noodige.

Hij had met zijn hartebloed gestreefd naar verbete* ring, door zelf een blad op te richten, en zoo was zijn weekblad geboren. Hij had het gunstig willen doen af* steken bij alle bestaande: vaste meewerking en rubriek* wezen waren het gemakkelijkst en goedkoopst en tege* lijk de zwarte pest voor een blad, net als het abonné* systeem. Er moesten genoeg menschen in het land leven die wat te zeggen hadden, maar die zich niet

Sluiten