Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

11

dit laatste had hem toch weer tijdelijk een gering ver* trouwen in een deel der menschheid teruggegeven. Zoo was dat pogen afgeloopen.

Een andere „zwarte bladzijde in een olifant" was zijn ondervinding met het uitgeven van zijn roman geweest. Hij had daarin objectief het gezinsleven be* schreven zooals het in sommige huizen nu eenmaal voorkwam, zijn aandacht aan de sexualiteit gewijd doordat het hem niet mogelijk was het werkelijke leven uit te beelden zonder deze — men zou bij hem het geloof in de stuwkracht en macht van die factor in elk's bestaan niet hebben kunnen uitsnijden — had rustig licht op de inrichting van het onderwijs laten schijnen, en op het vrijgezellenleven van Haagsche jon* gelui, op het bestaan van nette burgermeisjes, had zijn hoofdpersoon over politiek en godsdienst laten den* ken en in militaire dienst doen gaan en rondkijken, had hem dan werkman laten worden en zich verloven met een katholieke boeredochter, door wie hij ook roomsch geworden was, en verder, niet zonder genegenheid, een schildering gegeven van de vertrouwelijkheid tusschen de geliefden, hun bruidsnacht en de wittebroodsweken, haar zwangerschap en hun geluk om de geboorte van het kind.

Hij had dit manuscript aan de vier, zijns inziens se* rieuze tijdschriftcritici van het land laten lezen, die het een psychologisch document hadden genoemd. Dan was*i er mee naar de tien in aanmerking komende uit* gevers gegaan, die allen lieten doorschemeren dat dit

Sluiten