Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

13

D'trein uit liefhebberij even temperde met een onvei* lig signaaltje. Die leefde naast het leven....

Maar intusschen lag z'n copy daar voor oud vuil, want hij weigerde het om te werken: hij zag geen kans een eersterangs modern*psychologische roman te schrijven zonder daarin het vollédige leven te geven. Hij zou zelf een uitgeversmaatschappij hebben moeten stichten om het in druk te krijgen. Want de bestaande ondernemingen waren al even doodsbenauwd voor de conventie als de kranten, en als iedereen die in dit. landje langs de weg timmerde. Hij zou in 't Neder* landsch maar nooit meer een letter op papier zetten; daar was dit volk te min voor.

Al z'n werkkracht was dus op niks uitgeloopen, en nou heide hij boekhouden in 't geheugen. Z'n ouwe* heer, opperambtenaar aan een departement, had wel een ondergeschikte willen wegbezuinigen, bijv. iemand waar nog wel wat bij zat en die daardoor aanstoot gaf, of een minder toegeeflijke alleenstaande ambtenares, zooals op particuliere kantoren zooveel gebeurde, opdat hij die plaats had kunnen ini. emen, maar hij kende geen ongezonder dan de ministerie*lucht, en had er voor be* dankt. Hij haalde nou dat diploma en ging dan onder de markt concurreeren: vroeg een ander 1200 pop voor een baan, hij deed'et voor 500, want*i zou voortaan niks meer noodig hebben als voedsel, kleeren en een bed om in te liggen droomen. Hij had gemerkt dat*i, bij anderen vergeleken, een heel sterk droomleven had, en daar wou*i nou het zwaartepunt van z'n verdere be» staan leggen.

Sluiten