Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

113

massa's kinderen omsloten en omjouwd. Theodorik bleef er zweven. Ze werden naar de hoofdtempel ge* voerd; morgen, aan de dageraad, moest het volk de

zon begroeten met hun stukgesneden lijven offers

om de zongod jong te houden en zijn gunsten te ver* krijgen.

De duistenis viel snel. Maar er kwam het schijnsel van de dierenriem, het Zodiakaallicht. Uit de tempel gingen zware zangen op, en een dof geroffel denderde op tal van trommen. Telkens schoten hevige kreten op, boven 't zingen en geroffel uit, menschekreten. Bak* ken met bloed werden af en toe buiten de tempel ge* leegd, tegen de wanden aan. Theodorik schouwde wijd* oogig toe, keek dan ontzet het luchtruim in, als om hulp. Rood gloeiden de vulkanen, en rommelden.

Dan zeeg hij zacht ineen, licht wordend, en steeg

op. Nacht duisterheid zweven overal zwe*

ven....

Zesduizend voor Christus. Zonsopgang en veel blau* we nevel. En daar uit opstijgend telkens meisjesfigu* ren: zielen van Geisha's, in ijle sluiers, rank op met een zweef als van een flambouw, en dan verdwenen. Voort* aan vereerd door de nakomelingen. Dit China.

Beneden trommelden golven op een kust een droo* merige muziek en dropen hortensia's van dauw. Het volk, bedwelming ingezogen, zwak, ten prooi aan vi* zioenen. De zinnelijkheid en kinderkweek buitenspo*

rig opstapeling van volk aan de rivieren van

pas voorbije watersnood de slibberige velden nog vol lijken, duizenden....

8

Sluiten