Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

135

een groote hap nemend en gretig kauwend; daarna ver* volgend:

— Ik heb honger als een krankzinnige 'k heb

honger als twéé krankzinnigen dat denken is een

roofbouw voor het brein. Zout!

Annetje stond haastig op, ze had het door Theodo* rik's komst vergeten, en haalde het. Oom nam er een mes vol van en smeerde 't op zijn brood. Hij deed een poosje niets dan eten. Beneden ging het: tingstang! ting»tang! ting»tang! Oom leegde een glas melk in één teug, wees dan met de hand in de richting vanwaar een trein verwacht werd, en zei, nog slikkend:

— Die rijdt ook niet lang meer!

Theodorik informeerde met belangstelling naar de reden en bij stukken en brokken zette Oom toen uiteen:

Hij was een nieuwe dienstregeling aan 't ontwerpen, een rooster met eigen cachet, 't Begon al in de vroegte om 1 uur: dan was het 't rustigst rijden. Trein 1 uur 1 was een locaaltje, niet voor passagiers bestemd, een zoo» genaamde maatschappij*trein. Trein 1 uur 21 een goe» derentrein van tenminste zestig wagens, trein 1 uur 29 een D, volgend over 't zelfde spoor. Dan kwam trein 1 uur 30, met de kantteekening „rijd nooit". Begrijp je? zei hij tegen Theodorik, componeer en is compriméeren: russchen 1 en 2 uur 's nachts moet de hartslag van het bedrijf zijn. Daarom is er om 1 uur 39 een trein noodig die heelemaal uit elkaar gezet kan worden, waar zoo» noodig de wielen van de wagens kunnen worden afge» nomen. De volgende was dan alleen voor het vervoer van dikke poezen, de daarop volgende kon onderweg te koop worden aangeboden. Hij zou de lijn rendabel

Sluiten