Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

193

indrukken. Opeens had hij toen een groot vuur bemerkt, maar in een onverwachte richting: niet vooruit, maar aan z'n rechterhand, een heel eind naar het zuiden. Hij stond verschrikt: hoe was dat mogelijk?! Het voet» spoor liep recht voor hem uit, hij kon het net nog zien! Het vuur was in 't zuidoosten; hij zag het uit 't noord* westen en straks was*i niet het noordwesten opge* gaan, maar het zuidwesten, naar de zon! Zóóveel kon*i onmogelijk met de zon naar 't noorden afgedraaid zijn! Hij stond in erge heen en weer gaande besluiteloosheid: het vuur te mijden, óf 't voetspoor prijs te geven. Hij zou de sporen volgen in het donker, zoolang het ging.

En merkte vlak daarna ook even licht recht voor zich uit. Of iemand met een lantaren er geloopen had. Ge* zichtsbedrog? Na korte tijd kwam«i rakelings voorbij een mand, herkende die: hij was op weg naar huis! En enkele oogenblikken later viel 't zeegeraas hem op en nog wat later bereikte hij de woning. Toen bleek, dat Oom, een heel klein eindje naar het zuiden maar, een stapel hout had aangestoken, die ze daar zelf tevoren hadden opgehoopt. Besloten werd, bij volgende verken» ningen bamboestokken uit te zetten en met lantarens te gaan werken.

Theodorik was van bamboes ook een zeehengel gaan bouwen. Hij had van Oom gehoord dat zulke voor een dertig gulden in Engeland te krijgen waren, en ging er zelf een samenstellen van een half dozijn steeds smal» lere stokken, op de ineensluitingen met teertouw om* wonden. Op ondiepe stukken langs het strand, wanneer er nog een drempel onder water stond, kon hij wel

13

Sluiten