Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

196

luttige, overbodige verwikkelingen. Hij wou in géén geval er meer in opgaan — moestsi er later heen terug, dan was het om naar een ander vluchtoord uit

te kijken, óf er op te gaan in droom, óf dat*i zijn

leven afschafte. Trouwen deedd stellig nooit: zijn ideaal van liefde was niet te verwezenlijken, een sym* pathiek lijkend meisje te doorgronden en haar het inzicht in zijn innerlijk bij te brengen was doodelijk afmattend, aan 't eind mislukkend, dus beter onbe? gonnen werk — hij voelde nu best buiten een vrouw te kunnen — ook kinderen, die natuurlijk naar hem zouden aarden, wou hij niet graag de maatschappij injagen.

Bovendien, om nog eens wat te noemen: over twintig jaar zou Amerika geen korrel graan meer naar Holland kunnen exporteeren, omdat de toegenomen bevolking daar alles zelf zou noodig hebben. Die ezelsdomme stakkers daar in Holland, dat kinderkweekende kort» zichtige vee, geloofde natuurlijk niet dat 't eerdaags

bot vastliep de menschen van 1913 hadden óók

niet gedacht dat de oorlog het volgend jaar zou be« ginnen, de burgerij van Moskou, Berlijn en Weenen had toen evenmin verwacht dat ze omtrent 1920 zou bestaan uit een sterk gedunde troep geraamten. En nou was Holland es aan de beurt om te gronde te gaan; de toestand zou er hoe langer hoe erger worden in plaats van beter; de geschiedenis wees aan hoe elk volk op z'n beurt krepeerde.

En dan kwam er nog bij, dat een man met een gezin een positie moest hebben. Het ging er hard naar toe, dat een mensch die eerlijk was geen betrekking meer

Sluiten