Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

219

kwartdraai rechts vóór hem kwamen politie*agenten

op hem toe, er sloten zich nieuwe bij aan, er sloten zich nieuwe bij aan, er sloten zich nieuwe bij aan. Hij

vluchtte hijgend halve draai links kalme zwarte

mannen in uniform naderden hem van voren, rustig arresteerend; een politiebureau stond open en honder* den afgeloste agenten bij bosjes van vier en vijf wan» delden in zijn richting. Hij draafde zweetend de laatste,

vierde, kant uit rijen politiemannen achter elkaar, al

maar meer, al maar meer, stuwden bedaard vastberaden op: de handen op de rug, breede borst naast breede borst. Al de agenten aan al de kanten hadden zich nu aan elkaar gesloten en lieten hem een open ruimtetje om in te hollen. Rende hij rechts, dan marcheerden de duizenden beenen*met*sabels en hoofden»met*helmen ook rechts, in de pas en allemaal evenwijdig en regel» matig. Schoot hij een andere kant op, dan ging de heele politiemacht tegelijk uit de flank en óók mee. Hij vloog heen en weer als een schommel, sprong als een haas in een ton, danste als een eekhoorn in een loopmolen,, maar kwam er niet uit. Ten slotte bleef hij gewoon in het midden van zijn vakje voortloopen. Zoo werd hij

weg*gearresteerd, zonder dat iemand hem aanraakte

Theodorik was nu op het doode punt van de schep» ping voor zijn verwilderd geestesoog gekomen, en zuchtte uit. Je liep toch eigelijk overal in de kijker, ook hier in je eentje. Uit zee, van een schip, konden ze hem toch evengoed begluren. Niet dat»i hier vandaan

wou niet graag. Hij verlangde niks terug naar Hol»

land Bolland. Naar een met al z'n vitaliteit ten doode opgeschreven maatschappij. Wat kon je je familie toch

Sluiten