Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

247

schap en het bestaan wat worden. Tot deze conclusie kwam hij zoo.

Waar zou het in de tijd zijn? Was 't al Augustus? De vollemaan bolde 's avonds boven zee op, 't was midden in de maand. Juli toch niet meer? de dagen kortten merkbaar. Oom's standaardsuurwerk en An d'r keukenwekker verschilden nu al een uur en drie kwartier; beiden waren overtuigd van de nauwkeurig* heid van eigen instrument, door jarenlang gebruik, en hielden elk hun eigen tijdaanwijzing voor de juiste. Wanneer Theodorik zijn horloge uit de kast nam en het bij 't hoogtepunt der zon op twalef uur zette, .wees het de laatste dagen bij zonsondergang zoowat half acht; Oom had het dan kwart over acht, en An tien uur — maar dat zat in de zomertijd, zei zij. Oom beweerde ook de zomertijd te hebben, en daar Theo» dorik zich niet scherp herinneren kon hoe laat de zon de laatste jaren in de verschillende maanden onder was gegaan, te meer door de verwarring met de zomer» tijd, kon hij niet precies nagaan welke maand het was. 't Liet hem ook onverschillig. Of liever: 't was juist prettig dat er met het huisraad geen kalender mee» gekomen was, dat ze er maar op los leefden.

Hij zei dat tegen Annetje een keer, de laatste maal dat ze zijn schouderbladen wreef, hij werd hard beter, 't Was nog verbazend heet — door de openstaande deuren keek hij op een stuk zee, dikkleverige substan» tie als dood kwik, als door een stereoscoop gezien. Ze aarzelde een oogenblik; dan kwam haar antwoord, dat ze het tijdpunt heel goed wist: het was vandaag Zon;

Sluiten