Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NACHTBUURT.

De koele vrede van Uw avondhemel Spant al te hoog, nüjn God, aan hoogsten trans, Voor 't felle branden van nrijn heete lusten En wat dien brand in zwijmel dooven kan.

Gn roept niet, en toch reikt nüjn ziel ten hemel En weet, dat U te missen wanhoop heet Dit hier roept, tast met duizend ving'ren Tot 't sidd'rend ljjf U in zijn greep vergeet.

En 'k draag U mee, o God van hemel-vrede, 0 zoet verlangen aan té hoogen trans

Waar — 'tkwnnend daglicht in nüjn menschenoogen — Uw beeld vertreden wordt in dronken dans.

Sluiten