Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32

le boeuf est a la campagne". Het beestje kan er bü deze temperatuur niet anders dan wél bü varen, en ik hoop hem eerstdaags eens „sur le vert" te bezoeken.

Men heeft zün aandacht momenteel echter voor andere dingen noodig: de Olympische Spelen, de courses, die bijna dagehjks plaats vinden op éen van de vü'f of zes groote renbanen rondom Parijs, en de Quatorze Judllet, die we nu pas achter den rug hebben en die, aangezien ze op Maandag viel, drie dagen heeft geduurd, te beginnen Zaterdag namiddag en eindigend Dinsdag in den eersten ochtendschemer. Het aardigst was de inzet Zaterdagavond, toen de lampion- en bloemversiering op elk bedansbaar plekje grond van deze groote stad nog versch was, en versch ook de witte rosetten, het goudpapier en de bonte veerentooisels in de kapsels, en de jonge montere gezichtjes, die het Maandagavond bü de laatste viool-streek en Dinsdagmorgen bü de laatste cancan op gramofoon-muziek minder gunstig „deden" onder het niet altijd even dankbare schminksel. Wat de dag zelf betreft: nu de parade op het laatste moment wegens de temperatuur was afgelascht (wat herhaaldehjk gebeurt, weshalve men er nu ernstig over denkt de jaarhj'ksche revue op 11 November, „le jour de rArmistice", te houden) was het hoogtepunt het vuurwerk, op zes verschillende punten in de stad. Ik zag het vanaf de Butte Montmartre, waar duizenden rondom het afgezette gedeelte een plaatsje hadden gevonden, fantastisch beschenen door een machtig zoeklicht, dat de nachten van de Zeppelin-raids weer in de gedachten terugriep. Op het bordes van de Sacré Coeur, die door het licht op de Eyffeitoren in een zachte gloed als van zonsondergang werd gezet, ontstak men van tijd tot tüd groote vreugdevuren: rood en blauw en paars en groen, en in het sprookjes-décor van „Louise" sprongen te allen kant de vuurpülen, ontibloeiden de vuur-bloemen en regende het goud en zilver. Daar beneden lawaaide de kermis op de boulevard de Clichy en geen straathoek in de gansche stad, die niet voor een „bal public" was gereserveerd. Er is iets zóó ontroerends in de wüze waarop deze kinderen van •Parijs zich uit de volheid huns harten aan de dans overgeven, dat men onwillekeurig heel voorzichtig loopt om nergens te

Sluiten