Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LIEFDE-LEED.

Crime passionnel presque.

Vaar W. en T.

Hü sliep in een kamer naast de hare, die nog na-trilde van zü'n mateloos stemgeluid. Hü sliep,rustig ademend, „teruggetrokken", dacht ze nu, „in zü'n eigen sfeer", waarin hü haar nabijheid niet kon „velen". En haar besluit was genomen.

Ze draaide het licht aan, nam een bloc-note en schreef, haar anders aarzelende, al te bescheiden handje nu gevoerd over het papier door een machtig sentiment.

„Je hebt me", schreef ze, „met opzet verhinderd iets in mijn leven te worden. Met opzet: om me nü tegenover je vrienden en al degenen, die zooals jü mooi kunnen praten en met een zekere kennis geuren, te hoonen en te misbruiken, als een stuk speelgoed zonder waarde. Ik heb het me laten welgevallen, omdat ik eerst van je hield, toen ik je opzet, die gedeeltelük machteloosheid, gedeeltehjk perversiteit en een bruut, hard egoisme is, nog niet doorzag, en in nüjn grage onderworpenheid meende, dat je inderdaad het beste (o, dat „beste"!) met me vóór-hadt en ik me aan je kon toevertrouwen. Toen heb ik, een eerste maal, gezien en ondervonden wat jü doen kan met een vrouw, die zich aan je heeft toevertrouwd: haar hoonen om al het zwakke en onvolkomene wat ze in haar naieve oprechtheid en onbaatzuchtig vertrouwen aan je bloot geeft, haar vernederen in eigen oogen en in die van de wereld tot ze, gewend te leven op wat jü haar zei en voor haar dacht, alle zelfrespect verloren heeft, alle vertrouwen op nog eénig geluk en nog éénige vreugd, alle moed om nog verder te gaan in een leven, dat toch zün doel al is voorbü'gestreefd. Je hebt me toen, toen je was uitgeraasd, vergeving gevraagd en wat je tot op den bodem hadt afgebroken, neergesmakt, met lieve woordjes weer opgebouwd. Ik ging weer gelooven, langzaam-aan als een herstellende zieke, ik ging weer van je houden,

Sluiten