Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CRIS DE COEUR.

I.

Moderne vrouwen.

Ik zie ze tegenwoordig weer graag, de jonge meisjes uit nüjn veelgesmade „Willemspark-kwartier''. Ze plegen in de tram 'hun Fransche, Engelsche of Duitsche romans te verslinden; óók wel boeken van meer filosofischen of zuiver didaktischen aard. Ze hebben vaak mooie, ernstige gezichtjes, hun jurken zün eenvoudig, met een paar sprekende kleuren, rustig, harmonieus en beschaafd. Ook in dézen brandt de begeerte, maar ze is, door traditie en een welbewuste training, grootendeels omgezet in geestehjike werkkracht en schoonheidszin. En ze zullen in staat zü'n den man, dien ze huwen, een gaaf, vitaal, harmonisch wezen te schenken. Ze hebben de kracht bewaard, die noodig is om een nieuw geslacht en een evenwichtig geluk te bouwen.

Ik bewonder ze vooral, den laatsten tijd, als weldadig contrast met de moderne juffies, waaruit, naar men zegt, de nieuwe cultuur, religie, kunst en wat dies méér zü, geboren zal moeten worden. Die met kortgeknipte haren en in de volle schaamteloosheid hunner welontwikkelde kuiten, in de „Kring-kroeg'' *) geestelyk jazzen. Die in „American" hun sigaret komen rooken en er cultuur-gesprekken voeren met „heeren", door wie ze zoo min of meer onderhouden worden (zü het om derwille van de Kunst), en waarvan ze tegen oneervolle betaling hun oppervlakkige beschaving koopen (die helaas altijd ouderwetsch is, alleen de schaamteloosheid is modern!). Ze maken deze gezellige kroeg, waar het 's morgens zoo lekker naar was kan ruiken en waar je zoo'n prachtige leestafel vindt en zulke voortreffelijke pannekoeken, croquetten en „Schotsche repen", tot een onfrissche soort Rembrandt-kuil, en het genus Vrouw, dat immers zoo-

*) Zie pagina 136.

Sluiten