Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

28

poëzie: ze wordt niet gedragen door een naam, maar door een massaal verlangen, en zéker dient ze niet prematuur te zijn, en zéker dient ze de daad niet vooraf te gaan.

Is ze U waarlijk zoo duister, de richting van de jonge poëzie?? Ze zal dienstbaar zijn aan een stoffelijk ideaal, dienstbaar aan de heilige Materie, die zooveel eeuwen lang voor een geforceerd „gezongen" idealisme is verwaarloosd.

Misschien is het zelfs verkeerd ook hierop te „wijzen". Ook dit is immers theorie, in een tijd, die alle theorieën (waaraan ze reeds zóóveel praktische ellende dankt) uit den grond haars harten haat. Praktijk is echter: de verdeemoediging, juist van den „grooten" geest in de „kleine" daden van daadwerkelijke broederschap. En Praktijk is dan ook, daarna: de zang, die dit verheerlijkt, en die elk critisch betoog met stomheid slaat, waar ze immers door God zelf wordt gedicteerd.

In hoeverre alle gedrukte pluizerijen van tegenwoordig nu dienstbaar kunnen zijn om aan dit Ideaal een kracht van weerstand te verleenen... dat is een andere kwestie. Dit is echter nóch het werk van den Dichter, nóch dat van den waarlijken, d.i. positieven Bouwer.

Garches (S. et O.), 15 Juni '25.

Noot van 6 Sept. '26. — Na een aanvankelijk uiterst hartelijke reactie, schonk geadresseerde verder weinig aandacht aan dit epistel — hetgeen gemakkelijk te verklaren Is uit het feit, dat ik eenige maanden tevoren een min of meer „zakelijke" heibel met de distelfinkies had gehad (ze zijn zoo „solidair", deze vernieuwers van onze letterkunde!). Intusschen ging hij ijverig dóór met doorwrochte essays „over" poëzie te componeeren. Waarop, met geringe wijziging, deze regel uit een heilig boek van Lao Tz' zou zijn toe te passen: „Wat (verstandelijk) „vol" is, is al bijna rot".... In ieder geval is dit soort gedegen literatuur-essays de dood-kist voor eiken levenden, ontluikenden dichter-geest. Zoo er dan al iets dergelijks in deze dagen te „kisten" valt....

Sluiten