Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

36

Kroon", met Napoléon als „groot-meester" en als eerste gedecoreerde: de keizerlijke prins, koning van Rome.

In de editie van 1812 vindt de ingewijde o.a. op pag. 55, onder „Zweden": Charles Jean, kroonprins van Zweden, gekozen door de Staten van het Koninkrijk, 21 Aug. 1810. Men weet, dat dit maarschalk Bernadotte is, beproefd tegenstander van Napoléon, gehuwd met diens schoonzuster en door den Keizer tot Maarschalk van Frankrijk gemaakt. Wat niet verhinderde, dat hij als Zweedsch kroonprins tegen het keizerlijk leger optrok.

In dezelfde editie zien we Holland geheel opgegaan (dat wil zeggen: administratief) in het Keizerrijk. Slechts hier en daar vinden we het, tusschen de andere „departementen" in brokjes terug. Zoo het: departement van de Zuyderzée, „één van de zeven, die uit Holland zijn gevormd, en samengesteld uit de oude departementen van Amstelland en Utrecht. Het wordt begrensd: ten Noorden door de Zuiderzee; ten Oosten door de Zuiderzee en het departement van den Boven-IJssel; ten Zuiden door de departementen van den Boven-IJssel en de Monden van de Maas; en ten Westen door de Noordzee. Zijn oppervlakte bedraagt 950,100 H.A.; zijn bevolking 507,500 zielen. Het is verdeeld in zes arrondissementen. Dit departement, dat deel uitmaakt van de derde serie, en 5 gedeputeerden kan kiezen in de Wetgevende Vergadering, is inbegrepen in de zeventiende militaire divisie; de derde „cohorte" van het Legioen van Eer; het een-en-dertigste houtvesters-district; en ressorteert onder de residentie van den Haag en het Keizerlijk Gerechtshof dezer zelfde stad". Prefect is de Comte de Celles te Amsterdam, onder-prefecten diverse Hollanders.

De editie van 1813 vertoont weinig nieuws, 1814 is gecombineerd met 1815. En ziedaar, de eerste,, herboren „Almanach Royal"! In deze uitgave, van denzelfden Testu, weet men waarlijk niet waarover men zich méér moet verbazen: over het feit, dat alles, maar ook alles wat aan Napoléon kon herinneren, hier zoo zorgvuldig uit is weggewerkt, en Louis XVIII als met één pennestreek scheen te wilen wegvagen wat Frankrijk ooit aan democratie en keizerlijkheid had gekend, of over den brief, die de uitgever vóór in dit werk laat afdrukken. Dezelfde Testu, die nog zoo kort tevoren zijn Almanak met veel plichtplegingen den Keizer aanbood en zich zoo gaarne „drukker des Keizers" noemde, heet nu op dezelfde plaats „Drukker van H.H. Monseigneur den Hertog van Orléans en Monseigneur den Prins van Condé" en geeft het volgende „Avis des Editeurs":

„De Almanak voor het jaar 1814 was gereed voor de pers, toen een revolutie, die voor altijd in onze herinnering zal blijven, aan Frankrijk zijn 'wettigen Souverein teruggaf. Al het reeds gedane werk was dus vergeefsch geworden; de kosten, die waren gemaakt, verloren. Het resultaat was voor ons: een aanzienlijke schade, doch we hebben ons getroosd met de hoop op een gelukkige toekomst. Deze hoop, gedeeld door alle Franschen, wordt dagelijks méér verwerkelijkt onder het vaderlijk bewind van Lodewijk XVIIL Moge het ons vergund zijn hier te getuigen van onze trouw, onze liefde en van onze diepe erkentelijkheid voor dezen augusten Monarch, die ons een zoo duidelijk bewijs van zijn rechtvaardigheid en welwillendheid heeft gegeven door ons, voor twintig jaar, het uitsluitend recht van uitgave van den „Almanach Royal" te verleenen! Wij zullen trachten ons de gunst van Zijne Majesteit steeds waardiger te betoonen", enz. enz. De brief eindigt met de mededeeling, dat de „algeheele verandering van de staats-administratie een

Sluiten