Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

37

aparte uitgave voor 1814 onmogelijk maakte, zoodat 1814 en 1815 gecombineerd verschenen".

Uit het vele nieuws, dat deze merkwaardige editie uiteraard bevat, doe ik hier slechts een greep. Eerste Hoofdstuk: „Koningen en Koninginnen van Frankrijk", zijnde een opsomming van alle Fransche Koningen vanaf Hugues Capet (987) tot en met Louis XVIII, Lodewijk XVII niet te vergeten, die volgens dit lijstje zou hebben „geregeerd" van 1793—1795.

De afdeeling „Geboorten, enz." begint met „Het Huis Bourbon": in Frankrijk, Spanje en de Twee Sicilièn, en de takken van Orleans en Bourbon Condé. Achter den naam des konings vinden we, inplaats van de datum van de kroning, vier veelbeteekenende puntjes; als titel voor Charles Philippe de France, broeder des Konings, wordt „Monsieur" aangegeven, enz.

Hofhoudingen zijn er van: den KonLig, van „Monsieur", van de hertogin dAngoulème, den hertog de Berry, den hertog van Orléans. De „Staatsraad wordt „Conseil du Roi", de „Sénat Conservateur", met al zijn keizerlijke graven, wordt een, behoorlijk „herziene", „Chambre des Pairs", het Corps Législatif" (de oude Wetgevende Vergadering) een „Kamer van Afgevaardigden".

Onder de ministers vinden we den prins (!) de Talleyrand, pair van Frankrijk, terug, wéér belast met de portefeuille van Buitenlandsche Zaken.

Under het hoofd „Legioen van Eer lezen we: „Bij ordonnantie van 19 Juli 1814 heeft de Koning zich en zijn troonopvolgers verklaard tot Souverein-Chef en Groot-meester van deze Orde. De voorziide van de ster zal in plaats van de beeltenis des Keizers, die van Henri IV dragen, de achterzijde, ui plaats van den Franschen adelaar met de bliksem, drie leliën

Wat de lijst der vreemde mogendheden betreft: Holland komt daar nog niet op voor.

In de editie van 1816 treffen we het weer aan onder den naam Pays-Bas, terwijl als onze gezant te Parijs staat aangegeven: baron Fagel.

Slaan we nu ettelijke „Almanachs royaux" over, dan vinden we in de uitgave van 1831 voor het eerst de staat België genoemd, met de toevoeging: Surlet Chokier, regent van het Koninkrijk. In de editie van 1832 staat reeds als koning genoemd Léopold, hertog van Saxen-Coburg en Gotha

Vermeldenswaard is, dat in 1820 Testu door Guyot wordt opgevolgd, die nu verder de Almanach drukt, en dat deze laatste voor het eerst in 1830 om niet vermelde redenen (Juli-revolutie!), „royal et national" wordt betiteld!

Merkwaardig is dan weer een gecombineerde uitgave 1848 1849 1850

waarin de voormalige koninklijke drukkers zich opeens weer, heel „officieel"' .^diteurs-propriétaires de 1'Almanach National" noemen, dewelke zij aanbieden, „aan den President van de Republiek", met de volgende boodschap:

„De „Almanach royal et national" was juist op het punt te verschijnen, toen de revolutie van 24 Februari „zich voltrok"(!) en alle, moeizaam verzamelde gegevens van nul en geener waarde maakte. Begeerig hun, nu welhaast 200-jarige, uitgave niet te onderbreken, hebben de uitgevers alle moeite gedaan hun werk reeds eerder te hervatten, doch hun volhardendheid heeft met kunnen zegevieren over de obstakels, die een nieuw bewind, een nieuwe constitutie en de opeenvolgende reorganisaties, benevens de wankele positie oer functionarissen, die er het gevolg van was, voortdurend hun verlangen in den weg legden , enz. Het slot van den brief richt zich dan niet meer tot een of andere autoriteit, doch tot.... het publiek! Wel een eigenaardige

Sluiten