Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

54

den: „Poppen waren we in God's hand Schepselen, arme

schepselen van een troebel intellekt " (Hij zet zich haastig tot

schrijven, krijgt het echter al spoedig te kwaad, en sleept zich weer naar zijn bed. Hij verliest hier het bewustzijn, mompelend: Moeder. .. lieve moeder... ik... sterf...).

Aan zijn bed zitten opeens, spookachtig belicht: Don Fernando aan het hoofdeind, en Peter aan het voeteneinde.

Het blijft eenigen tijd stil, dan klinkt een straatorgeltje van buiten: „Ach mein lieber Augustin", of iets dergelijks. Als het deuntje is afgedraaid tikt de orgelspeler op de deur. Even later kijkt zijn ruige hoofd voorzichtig naar binnen.

De orgelspeler: Een kleinigheid, als 't u blieft Ik

heb nog niet gegeten vandaag (als het stil blijft:) God zegen

u, heeren Het is hier beter dan buiten, heeren (hij schuift

langzaam binnen, bemerkt de twee figuren).

De orgelspeler (tot Don F.): God zegen Uw Excellentie Hebt U niet een kleinigheid voor een arme, ouwe

man? De Heer zal het U vergelden (plotseling het lichaarn

ziende, gillend:) Jezus Maria.... Dat.... die man is.... Och heeren, beste heeren, vergeef een arme, half-blinde man, dat hij

U bij dit om een aalmoes durfde vragen Och God, wèt

een verlies Is meneer Uw vader lang ziek geweest.... (als

het stil blijft) Ik Hebben de heeren soms hulp noodig? ....

een dokter.... of iemand anders.... Ik zal de dokter waarschuwen Ja ik zal gauw de dokter gaan halen Hij woont

hier vlak bij aan het eind van de laan. • • •

(Orgelspeler haastig en schichtig af. Na een langdurige stilte komen er menschen binnen: de dokter, een veldwachter, de burgemeester, de orgelspeler.) _ De orgelspeler: Hier is het, heeren, hier is het.... Daar ligt.... het lijk.... en daar is Zijne Excellentie, die me opdroeg

om U te waarschuwen „ ^..^ .

De dokter (buigend): Uwe Excellentie.... Dit is een

droevig verlies....

De veldwachter (salueert).

De burgemeester (buigend); Mag ik Uw Excellentie als hoofd van deze gemeente condoleeren met het droevig verlies van haar beminde vader.... Hij was een.... rustig en geacht ingezetene al kreeg men hem dan ook weinig te zien

Don F. en Peter blijven stil en onbeweeglijk.

Sluiten