Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

63

De journ.: Hoe is het mogelijk, dat zóó'n man er zóón exemplaar van een bediende op na houdt....

Doek.

Vierde beeld.

Spreektribune op een groote verkiezingsmeeting. Bestuur, Don Fernando, Peter en secretaris.

Voorzitter (hamerend): En dus geef ik nu het woord aan onzen illusteren candidaat Don Fernando, Prins van Montevideo, die LI zelf in het kort zal zeggen hóe hij Uw belangen in het Parlement zal vertegenwoordigen en bepleiten.... (tot Don F.) Mag ik Uwe Hoogheid verzoeken?

D o n Fernando: Het leven is een zeepbel. Ieder heeft den plicht voor zichzelf te zorgen. Wat weten we van dat wat na ons komt? Après nous.... Ie déluge! (Hij gaat weer zitten).

D e v o o r z. na eenige verbazing, met geforceerd enthousiasme): Hóórt gij het, vrienden, hebt gij het gehóórd, hoe Zijne Hoogheid in deze enkele woorden een gansche wijsbegeerte niet alleen, maar ook de gansche toekomst van ons land en volk voor

U ontvouwt? Kracht in onszelf, macht over onszelf Het leven

is een zeepbel.... Vandaag nog lijkt het ons schoon, gekleurd met onze droomen en verwachtingen, morgen reeds kan ze zijn uiteengespat. Wat zullen we ons dan nog langer bekommeren om dat wat, onherroepelijk, voorbij is, om dat wat, misschien!, morgen voor ons zal zijn weggelegd? Het Heden is het, dat onze aandacht, onze zorg, onze concentratie vraagt, het Heden en het Zelf, dat immers de kiem is van elke toekomst, de hoeksteen van het grootsche gebouw onzer samenleving.

(Hoera-geroep. Er is eenige onrust ontstaan op de tribune doordat Peter de dolk van zijn meester heeft gegrepen en hem daarmee bedreigt. Men heeft hem bij de polsen gevat. De veldwachter schiet toe.)

De veldwachter: Wat is dat hier?l.... Wat moet dat beteekenen?

Peter (indolent): het niet op mij....

D e v e 1 d w.: Ja, dat kennen we.... Maar we zullen eens wat beter op jou gaan letten, mannetje....

Sluiten