Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OVER HAMLET, AL OF NIET MODERN,

Het feit, dat onze populaire Hamlet-vertolker nu ook in zijn „gemoderniseerde" opvoeringen zijn (reeds elders door mij gelaakte) Fortinbras-coupures blijft handhaven en aldus groot onrecht blijft doen zoowel aan zijn auteur als aan zijn publiek, versterkt mij in het vermoeden, dat hij de beteekenis van de Fortinbras-figuur niet juist begrijpt. Hetgeen intusschen slechts weinig af kan doen aan Verkade's groote verdienste als herschepper van dit belangrijkste, moderne(!) oeuvre, te minder waar zelfs Shakespeare in eigen persoon de hoogste (kosmische) beteekenis van zijn goddelijke inspiratie nog wel niet gehéél zal hebben doorgrond. Die in waarheid te doorgronden blijft het privilege van ons, moderne Hamiets, die het hier gegeven conflikt van verwording en renaissance zélf naar den geest en in den vleeze beleven.

Voor mij is Fortinbras (de dappere veldheer, die niet veel méér als goed vechten kan en éven ver van Hamiets' meditatie-sfeer afstaat als Hamlet van zijn rudimentaire daad-kracht) de achtergrond, waartegen de gansche historie zich afspeelt. Een dreigende als men wil: dreigend met ondergang

van het oude, hereditair belaste (naar den geest over-rijp, praktisch verrot), een achtergrond van belofte echter óók, en van verlossing, voor zoover men tenminste de zekerheid, dat achter onze verwording een wederopleving: elders en door anderen, moet volgen, als een belofte van verlossing mag beschouwen. Dat ook Verkade een dergelijke opvatting, zij het bij benadering, zou zijn toegedaan, ik meende dat destijds te mogen afleiden uit de intuïtief-juiste wijze, waarop hij Fortinbras en zijn officieren in de slotscène kleedde, n.1. met oranje mantels, de kleur van den dageraad, sterk constrasteerend met de fletse, „geestelijke" tinten waarin hij het voorafgaande hield. Hoe hij dan echter kon dóórgaan voor het overige van den avond Fortinbras zoo willekeurig en met verkrachting van den tekst, „verstopt" te houden

Sluiten