Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

86

ambieert: avonturen en .spelen" met het leven,

Heb ik je teveel

gezegd, mijn lief Hanse-kind, dat je wel in een triesten tijd bent geboren? Maar Marcelle is een schat van een Francaisetje geworden, op het oogenblik op den rand van baby en „petite fillette", dat (zoo schrijft E.) al aardige... levensliedjes kent: van „une gamine de seize ans" e.d...., waarin ze de veelbeteekenende regel over „yeux pleins de mystère" tot „yeux pleins de demi-sel" verhaspelt (een soort hazepeper; maar ze zal het later wel beter leeren!), en dat door haar moesje jou laat groeten: Mientsj, Sjo et Ansj'... Wellicht steelt ze nog eens je hart,

Hans, als je een man bent Prends garde des Parisien-

nes!.... Al hebben ze je vader ook altijd vrij koud gelaten....

Tot ons zusje L., die bezweert alléén nog maar zin in dansen te hebben, niet in die malle „ernstige" dansen, waarbij je jezelf verkniest en.... waar ze tóch geen aanleg voor heeft, maar vróó-

lijke „Engelsche" balletten heb ik héél ernstig gesproken

(een rol, die vooral aan voormalige boemelaars, als ik ben, zoo beklagenswaardig goed afgaat): dat ze liever door den „zuren appel" van het hoedenvak moest heenbijten, zoodat ze over een paar jaar geen „vervelend knutselwerk" meer behoefde te doen, maar chef van een afdeeling zou zijn en desnoods haar domicilie eens naar Parijs zou kunnen verleggen.... met haar aanleg!.... (je kunt het niet smakelijk genoeg maken in zoo'n geval). Dat ze dan tenminste „iets" zou zijn in het leven, terwijl ze met haar „Engelsche" ballet altijd „niets" zou blijven, een meisje, dat haar ouders niet eens als dochter zouden kunnen noemen.... En dan heb ik een predikatie gehouden over het aanvankelijke „plezier", de „lol onder elkaar in de kleedkamers", het uitgevraagd worden op soupers en soirées.... zoolang ze nog jong was en een aardig

figuurtje had en wat daar dan onherroepelijk op volgt: het

dagelijksch uitkleeden, dat een corvée wordt, het gebrek aan levensvulling enz. enz En dat alles, terwijl ze als een boetvaardige baby naast me zat, met haar kokette blonde haartjes, haar spitse geschminkte snuitje en haar peper-dure bleu-fané japonnetje, en af en toe met een pruimemondje lispelde, „dat ze het zóó niet inzag" Om dan ineens, afgeleid door haar

Sluiten