Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

89

levens m je werkpakje dan in het burgerlijk harnas. De laatste maal lag ie er, goed opgeborgen en met een kamfer-balletje oo onze terugkeer te wachten van een roekelooze wereldreis

Dan vindt je in deze kamer ettelijke stukken, (gordijnen van Pander, matjes, zeil, gebatikte kleedjes), waarmee je ouders destijds hun „eerste" huis inrichtten in Den Haag (huis mèt badkamer en ingebouwd bad, zes kamers en een gang van 19 M..) dat was dus nog vóór je papa redacteur werd van De Teïe-

i* -a^den tOCn de leidin9 van het -Mondaine" maandblad „Motor dat we gansch alleen vol moesten schrijven (Sport Buitenleven, Vie mondaine, Mode en wat dies méér zij) a 50 gulden per maand, ongerekend de opbrengst van enkele interviews met groote modehuizen en spekslagers over „de auto ia bet vleeschvervoer en het coafectiebedrijf".... Business is business, my boy, en we trouwden „er op"

Ten slotte staat er een kacheltje, dat je grootmoeder (die erg handig is in die dingen) voor drie gulden op een veiling op den kop tikte.... Een aardig open haardje, véél aardiger dan een gewone kachel en véél aardiger dan een vulhaard.... en dat met zijn lustig brandje en het warme licht van mijn schemerlampje (en twee andere „lichtpunten") ons kamertje tot een wonder van gezelligheid maakt, waar het knus theedrinken is.... Iets wat je vader (volgens het oordeel van zijn vrouw) nog lang niet genoeg waardeert, aangezien hij alsmaar kopjes koffie aan leestafels moet gaan drinken om alsdan de kranten te kunnen lezen en drama s te schrijven.

Nog vergat ik je te spreken over onze mooie platen en schilderijen, die door Mien, met een wonderlijk gevoel voor compositie, zijn geplaatst, en van onze koffers en onze keurige handtasch uit het Louvre, met de kleurige hotel-étiquetten: onze trots waarvoor we soms drie of vier hotels afsjouwden, steeds vooruit

vragende of ze wel papilloas" bezatea! Verder (en ik weet

dat ik nu een slechte vader ben) kan ik je niet genoeg wijzen op de groote credtetwaardigheid, die een reizend menscfa door zulke beplakte koffers verkrijgt.... Maar luister hier niet naar

en tracht je leven te maken zónder dit artistiek credietl

En ten slotte, mijn lieveling, komt hier in dit hoekje, tusschen den schoorsteenmantel met het snorrende kacheltje en ons bedmet-de-groote-deken (die we je belooven nóóit meer „weg" te zuUen brengen!) jouw wiegje te staan! Zoodat moeder je, als je

Sluiten