Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

115

op het derde of vierde plan zet. Ook mij schijnt het toe, dat we nieuwe waarheden slechts in een.... nieuw lichaam zullen kunnen ontvangen en voortdragen. Slechts een al te groote, een.... eenzijdige nadruk op die „gezondheid", en een daarmee gepaard gaande anti-religieuze tendenz, lijkt me gevaarlijk.... Dezen indruk kreeg ik sterk op het onlangs gehouden Internationaal Mazdaznan-Congres te Parijs....

Intusschen, de Amsterdamsche Mazdaznan-leiders bleken niet thuis.... Terugkomende vond ik Hansje nog steeds in oproer. Het bleek ons echter, dat onder de bedrijven het.... voeden er bij was ingeschoten! Na zijn middagmaal was de jongen zoo stil als een muis, terwijl ook zijn vuile luiers („schilderijtjes" noemt de logée dat, maar wij houden niet zoo erg van deze „nette" termen) weer neiging naar het gewenschte goud-geel vertoonden.

Vandaag, Maandag, krijgen we de weegschaal....

's-M i d d a g s. — Ik heb eens uitgerekend, wat dit dagboek nu al aan „kleintjes koffie" heeft gekost. Dat is niet meer dan ƒ 5.—. Voeg daarbij het vereischte papier, dan blijken de totaalonkosten nog niet meer dan ƒ 6.— te bedragen.

Het is wel triest, dat „men" „ons" dit luttele bedrijfskapitaal onthoudt.... O, die „men", die.... „ze"! .... En toch dien je, ook in dit opzicht, voorzichtig te zijn! Gewoonlijk blijkt deze „men" met al de hem toegeschreven attributen van finantieelen weerstand e.d., slechts onze eigen onmacht te zijn.... Niet zoodra hebben we, door eigen kracht, de stof overwonnen, of we vinden die „men" als een armzalig hoopje prijzende nietigheden aan onze voeten. Wat zijn ze waard, deze „men"? .... Wat beduiden ze.... zoo niet het „behoudings"-aspect van Brahmah?.... Men kan ze het best negeeren: nu en.... later!

The rest is.... Labour!

's-A v o n d s. — Wéér heb ik.... gefaald! .... Het was een gebrek aan vertrouwen mijnerzijds.... een gebrek aan liefde, dat me deed verzuimen haar vanmiddag te wekken zoodra ik kwam... dat me deed wegzwijmelen in een wereld van theorie, bij den haard, met een boek, in gelukzalige, egoïste eenzaamheid, terwijl jk wist, innerlijk-wist, dat ze op me.... wachtte (ze ziet me al niet méér dan acht uur per dag en draagt dus feitelijk alles.... alléén....).

Sluiten