Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

119

door dit alles heen récht op de waarheid" af, en zónder ons

zelf te verliezen?

Weet je waaraan ik nu denk? Hoe je eergisteren tegen me zei: „Was je maar zoo klein als Hansje...."

Och, was ik maar altijd als een kindje bij jou en als een man in

de wereld Dan zou je ook mij eens ongevraagd bij je nemen

en mijn oogen ondervragen en mijn mond tegen je wang houden...

Nu ben je (o, liefste, ik weet het wel!) nu ben je bang voor

me, voor dat „iets" in me, dat ik zélf niet begrijp dat ik zélf

niet meester kan worden....

Is het de.... literator, de hoovaardige, die mijn menschelijkheid steeds weer.... overschaduwt? .... Heb den moed eens mijn oogen te „ondervragen" op een oogenblik, dat hij mij ,,be-

Zit" En je zult ik bezwéér je, lieveling, je zult mijn liefde

er onmiddellijk achter vinden! ....

's-A v o n d s. — Vanmiddag weer eens, als van ouds, mijn eigen potje gekookt.

Schoonmama zorgt natuurlijk best voor me, maar kan niet verhinderen, dat ik graag „op mijn eigen tijd" dineer en dus liever, als me dat zoo invalt, iets van den vorigen dag opwarm.

Ditmaal waren het bruine boontjes, keurig klaargezet in een vuurvast schoteltje, met als pièce de milieu een vast-gestolt lapje osse-vleesch. Vleesch bemin ik echter alléén, als het me onder een Franschen naam en een behoorlijke saus wordt voor-gesmokkeld, dus verwijderde ik het lapje en stelde me in op een kieskeurig vegetarisch maal van enkel boontjes (dat klinkt met een

beetje goeden wil heel precieus) met gewelde boter. De

boter was echter.... óp, en zoo vergenoegde ik me er mee, toen de hoofdschotel op ons beroemde Haller-stel flink begon te sudderen, een boterham in blokjes te snijden en dezelve te roosteren. Waarbij ik overwoog:

„Kijk, dat is toch een aristocratisch gebaar geen proletariër

zou je dat na-doen...."

Intusschen was de maaltijd toch niet erg smakelijk en besloot ik met ook het vleesch maar haastig dóór te slikken, „om wat in mijn maag te hebben".

En dan verwijten de menschen me nog, dat ik (teneinde het vereischte masker tegenover de buitenwereld te herstellen en.... een andere smaak in den mond te krijgen) af en toe in een heel

Sluiten