Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

132

ken, en te genieten van een betrekkelijke, maar nochtans zéér hooge menschelijke glorie, wijzen daarop. En niet minder de kruiswoorden, waarin dat brooze, menschelijke lichaam, op het hoogte-punt van een.... hemelvaart, niets einders kan stamelen, dan dat het.... dorst heeft en honger, en dat het zóóveel pijn en smart lijdt, dat het aan de nabijheid van God den Vader moet twijfelen!

Voor al degenen, die Jezus' voorbeeld naar eigen vermogen willen volgen, is dit een les: dat hooger bewustzijn nooit het „gewone" menschelijke lijden ondervangt (doch integendeel verscherpt), noch dat dit pad ten Hemel ook maar eenigerlei „belooning" in den gewonen zin op aarde vindt, geen andere belooning, dan het bewustzijn van het Licht waarmee men „wandelt", en dat nu eenmaal niet van deze wereld is.

Deze navolgers Christi zullen zich dus vóór alles hebben vrij te maken van elke „verwachting" in dezen zin. Naast hun cosmischen strijd van Licht en Schaduw, die boven het bewustzijn van hun omgeving uitgaat en daar dus nooit weerklank en mededoogen (integendeel veroordeeling en laster) zal vinden, zullen Zij dus hun gewone, persoonlijke leven hebben uit te vechten, met zijn doodgewonen strijd om het bestaan, voor hen nog driewerf verzwaard, waar soms „andere" plichten (door niemand erkend, door niemand begrepen) moeten vóórgaan. Een strijd, die zelfs aan het Kruis geen verlichting vindt, en zelfs daar nog woorden doet stamelen van honger en dorst en klein-menschelijken twijfel.

Dezulken kunnen slechts hun compensatie vinden in een stille, geheel-innerlijke dankbaarheid: dat zij tot dezen strijd zijn.... verkorenl Elke daad ten eigen bate en tot eigen verlichting (waartoe zij de macht bezitten!), ja elk door vrouw noch vriend begrepen wóórd over dezen lijdensgang, die van hun gewone leven door een kloof gescheiden blijft, is voor hen.... een stap terug. Die onmiddellijk wordt geboet.

Trouwens, voor hem, die reeds zóóver is gegaan, dat zijn lichaam op het kruis-hout is gestrekt, levert de zuiver-lichamelijke lafheid geen gevaar meer op. Men laaft hem, als hij om water schreit, met azijn, en vertaalt, terecht, zijn woorden van vertwijfeling als een welbewuste verheerlijking.

In nog andere woorden: „hooger geestelijk leven" is een per-

Sluiten