Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

159

zal je... Hier blijven en naar me luisteren, tot ik mezelf heb uitgepraat, tot ik me heb gerechtvaardigd in eigen oogen of tot ik in mijn woorden ben gestikt...

Duivel: (tergend) Goed, ik zal blijven... Ik blijf altijd, als jij het wil... Maar matig je wat.. .

Dubbel: (krijschend) Matigen? !... Matig jij je oogen!... Waarmee je me tot een slaaf hebt gemaakt, van mezelf en van jou en van de heele wereld... Tot een slaaf, die God beter 't niet meer een café durft te bezoeken zonder beangst te moeten zijn voor het stille verwijt waarmee zijn geliefde vrouw, zijn levensgezellin en kameraad hem 's morgens zal verwelkomen...

Duivel: Ik maak je geen verwijt... Ik bèn er niet eens...

Dubbel: Stik!... Voor mijn part val je van die brug te pletter... Dan ben ik tenminste (theatraal) weer vrij, vrij, vrij!...

Duivel: Goed... Je zal je zin hebben (hij maakt zich gereed van de brug te springen).

Dubbel: (schreeuwend en op hem toesnellend) Blijf hier... Wat doe je? !... Heb genade... Heb genade, als je nog een hart in je lichaam hebt. .. Wat moet ik beginnen zonder jou?

Duivel: Ik heb geen hart... Laat me los...

Dubbel: Ik smeek je... (jammerend) Ik smeek je... Wat moet ik doen... Welke heilige woorden moet ik zeggen om je te vermurwen... Blijf!... Wat moet ik beginnen zonder jou?

Duivel: Alles!...

Dubbel: Niets... Het leven is leeg... Het is een spel. .. Een akelig spel, dat ik allang dóór heb... Alleen jouw weerstand, jouw duivelsche weerstand geeft het een schijn van belang...

Duivel: Prettig. Alleen als weerstand te dienen... Laat me los, zeg ik je... Laat me los!

(Ze worstelen en bijten elkaar. Man en Vrouw zijn in de kloof getreden, steeds dieper, totdat ze op den bodem bijkans rug aan rug zijn gezeten.

Duivel heeft zich ten slotte weten los te rukken en springt, aan gene zijde, met een rauwen kreet in het ravijn).

Dubbel: Help! God in den Hemel, help een armen zondaar, die zich zóózeer van al zijn kwalen is bewust... (over de leuning) Help! Waar ben je... Groote God!... Ze heeft zich gedood!... (Zich plotseling bezinnend, met een zeer kalme stem): Vanmiddag neem ik nog den sneltrein naar Parijs, tweede klas, diner in den spijswagen... (plotseling weer geagiteerd)

Sluiten