Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

173

...en denken...

— Mensch, wat bén je oud geworden. Nee, ik zou u nooit uit mezelf herkend hebben. En waarom, u, die after all toch een intelligente vrouw bent, ondanks de dwaze ambities en jammerlijke avontuurtjes waarmee u uw leven hebt gevuld, waarom bedekt u dat oudere gezicht, dat op zichzelf ongetwijfeld nog móói zou zijn, toch met zoo'n dikke laag rose, die het eenvoudig afgrijselijk maakt. Ik smeek u: doe dat toch weg! Het maakt u bespottelijk, en de ouderdom (ja, de ouderdom!) kan zoo mooi en zoo. .. verheven zijn...

— Ja, ik ben oud, en hij heeft me niet herkend. Arme jongen, wat ziet ie er sjofel uit! Ik zal maar wat over zijn „werk" zeggen. Heb ik wel eens iets van hem gezien? Was dat stilleventje bij Buffa laatst niet van hèm? Enfin... Armoedzaaier! Als ie maar geen geld meer bij me komt leenen. En hij heeft me niet eens... herkend...

Wat men zegt...

— Kerel!... Ben jij niet...

— Ja: Baanders uit Soerabaja. Oók met verlof?

— Nee man... Ik zou haast zeggen: was 't maar waar. Ga je gauw weer „terug"?

— Mijn vrouw is op het oogenblik ziek, maar zoodra ze weer wat is opgeknapt. .. Kom eens aanloopen...

— Graag... Hoor jij nog wel eens wat van die de Wit?

— Hij woont nog altijd naast me...

— Och! Doe hem eens... de groeten, als je wilt...

...en denkt...

— Kwibus! Uitgesproken schijnheilige tronie heeft die vent toch. Nu nog meer dan vroeger. Niet te verwonderen. Na vijf jaar tropen, in den stijl waarin hij het indertijd al opvatte: gramofoon, bioscoop, autotje, veel splitjes... Vent zonder geest. Wéét je nog, hoe je me den laatsten keer in Soerabaja, toen ik geen betrekking meer had, met je air de dédain van goedbetaald kantoorheertje trachtte te kleineeren? Jij en die de Wit, die nog valscher is, dan hij er uitziet...

— Is de vent nou „binnen" of is ie het niet? Moet ik hem inviteeren of het bij een los praatje laten?! Voorloopig maar beginnen met hartelijk te zijn. Een idioot, die al zijn kansen voor een her-

Sluiten