Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

181

„Weet je", sprak ze, „wie hier vóór je staat? Haha! Een wrak! En dan te denken, dat dat ellendige geld, uit je laadje daar, genoeg zou zijn om.

Toen vluchtte ik den winkel uit. Wat ik verder dien avond nog deed en sprak, hoe ik mijn koffer pakte en wegreisde, hoe ik tenslotte na een week van ellende en vernederingen, na ettelijke bezoeken aan doctoren en na ternauwernood aan de gevangenis en het gekkenhuis te zijn ontsnapt, met hulp van familieleden in Algiers kwam, ik kan het me niet meer herinneren. Thans, na vijf jaren eenzaamheid, ben ik, noodgedwongen, weer voor enkele dagen in het vaderland. Maar ik moet weer weg, zoo spoedig mogelijk... Het is het beste zoo..."

Hij lachte bleekjes en alsof hij zich moest verontschuldigen. De zaal van café Terminus, waar hij ons dit vreesehjke verslag had gedaan, was nagenoeg leeg. Juist maakten de laatste bezoekers (het was bij eenen) zich gereed te vertrekken, toen plotseling een vreemde, rauwe stem ons toesprak.

Ze kwam... uit het bleeke, zachtzinnige gelaat van mijn armen, ouden vriend!

Ik wil hier niet herhalen, wat ze ons toevoegde. Het was een reeks scheldwoorden en bittere verwijten, waarvan „Goedgekleede proleten" en „Beulsjongens van het genie" nog de onschuldigste en minst duistere waren.

Maar reeds had de arme jongen zijn hoed en jas gegrepen, en was, na een haastigen groet, naar de deur gehold, waar hij nog gelegenheid had den kellner toe te blaffen: „Val dood!"

Maar het wanhopige, ijs-bleeke gezicht, dat ons nog van buiten trachtte toe te... lachen, zal ons altijd bijblijven als het beklagenswaardigste toonbeeld van menschelijke ellende!

II. Amsterdamsen Binnenplaatsje.

Het is een klein vierkant plaatsje tusschen een vijftal hooge huizen, in tweeën gedeeld door een muurtje, waarop de kater van rechts-onder den poesen van links-onder, links-één-, twee- en drie-hoog het hof pleegt te maken.

In het huis, waarboven ik zelf woon, is één van de dochters „bij het ballet". Vandaar de bonte carnavals-costuums, die hier vaak als exotische bloemen op de grauwe muurtjes en de gebarsten tegels plekken, en de goedkoope-poeierluchtjes, die zich op de onverwachtste momenten met de gebruikelijke koffie- en kool-

Sluiten