Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HAAGSCHHEDEN II.

De dans-bus.

Eén van de nieuwste „haagschheden" is onze „dansbus". Voor mij was ze tenminste gloed-nieuw en zelfs, min of meer, een openbaring.

Weet U wat de „dansbus" is? Het is een ruime, zachtveerende luxe-wagen, die op een bepaald uur in den nacht de laatste danslustige Hagenaars uit de Rotterdamsche dorado's terugvoert. Ik zeg „op een bepaald uur", en dat is feitelijk een onjuistheid en doet het mysterieus karakter van dit nachtelijk phenomeen bovendien afbreuk. Wij allen, die filosofie gestudeerd hebben, weten toch, dat niets „bestaat" voorzoover het niet bestaat in ons bewustzijn. En aangezien het.... bewustzijn van de onderhavige bus-klanten, speciaal wat betreft vertrek-uren e.d., slechts van de allervaagste is, kan men moeilijk spreken van „een bepaald uur", en suist dus veeleer deze wagen met haar wonderlijke lading door den Zuid-Hollandschen nacht gelijk een meteoor, waarvan alleen de aller-knapste en allersoberste astronomen (i.c. de directie en, gedeeltelijk ook, de geeuwende conducteur) de juiste data van verschijnen en verdwijnen kennen.

Ik heb, drie dagen geleden, zelf voor een half uur deze dolende planeet bewoond. Was n.1. op bezoek in Rotterdam: het was er gezellig en dus werd het spoedig laat. Bijna te laat voor den laatsten trein. Op een holletje had ik hem nog kunnen halen, maar toen was het weer de Rotterdamsche metropool, die mij vast hield. Een demon nestelde zich in mijn spieren, verhinderde me hard te loopen en fluisterde me iets in van een kleintje koffie op de Wereldboulevard. Demonen hebben op mijn zwakke hart soms een opmerkelijken invloed. Dus liep ik langzaam en miste den trein.

Wat nu? Op mijn vraag aan een tramconducteur of er nog geen andere gelegenheid was om naar het Haagje te komen, antwoordde deze met iets van groot ontzag in zijn stem:

Sluiten