Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MESALLIANCE.

ELKE stad bezit, zoo men weet, een Beschermengel, die er het speciale karakter aan geeft en, omgekeerd, ook zelf weer door haar stoffelijken Vorm wordt beïnvloed. Op zekeren dag nu, niet zoo heel lang geleden, besloten de Engelen Adam en Haga, schutspatronen van Neerland s hoofdstad en residentie, tezamen een huwelijk aan te gaan. Of dit nu tot stand kwam langs „den meer en meer gebruikelijken weg" van Speurder, Zoeker of Treffer, of wel vanwege de nieuwe electrische verbinding, op een danspartij in „Des Indes" of „Trianon", of in een clubfauteuil van de „Etoile du Nord", wordt niet vermeld. Hoe het zij, Haga en Adam wisselden ringen, sierlijk uitgevoerd met Sint-Andries-kruisjes en (vrij indiscrete) Ooievaar-emblemen, en zagen zich in den echt verbonden voor den Burgerlijken Stand van het Rijk der Stadspatronen.

Het was een sohoone dag, waarop elk der partijen nog met de beste voornemens was bezield: Haga om voortaan een beetje minder coquet en wuft te doen en niet meer met Jan en Alleman te flirten, wat minder te charjestonnen en wat meer te studeeren, Adam om, van zijn kant, zich wat minder zakelijk en gewichtig te gedragen, niet altijd weer het gezelschap met zijn rooie of zwaar-filosofische theorieën te choqueeren, naast Mahler en Beethoven ook eens eenigen aandacht te schenken aan de luchtiger Jazzmuziek, waar zijn bruidje zoo dol op was, en niet permanent aanmerkingen te maken op haar toilet, dat nu eenmaal een tikje verschilde van de statige dracht der oude Amsterdamsche patriciërs-vrouwen.

Dat ging een tijdlang goed, maar een mensch, en zelfs een Engel, kan tenslotte niet bij voortduring zijn waren aard verloochenen. En zoo gebeurde het, dat zich al spoedig de Tweedracht in den huize Adam-Haga nestelde. Hetgeen te verwachten was. De teere, kleine Haga, die nu eenmaal uren

Sluiten