Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

247

Buiten, vlak vóór de groote centrale keuken en op de grens van het vrouwenkamp en het kamp voor de gehuwden, staan de waschbakken, waar ieder, die een eigen servies meebracht, zijn spulletjes na het diner gaat afwasschen.

Dan bereidt men zich voor op het hoogtepunt van den dag: het kampvuur, waar Krishnamurti zal spreken.

Op gestrekte dennenstammen zetten we ons rondom den reus» achtigen brandstapel, die door padvinders wordt bewaakt. Langzaam aan valt er een gespannen stilte over de duizenden, die zich hier, in afwachting, elk naar zijn eigen landaard, voorbereiden en mediteeren. Een Spaansche vrouw met groote oorbellen kijkt met hemelschen blik naar de lucht als naar een onzichtbaar zoet-blauw madonna-beeld; een lichtelijk geparfumeerde Francaise maakt zich druk over haar reisbiljet, waarvan zij den Hollandschen tekst niet begrijpt; een Duitsche moeder vertelt met trots, hoe haar tienjarige jongen alles verstaat wat hier gebeurt: den Vrede, die uitgaat van Krisjnaji (de Indische „nom de caresse" waarmee Krishnamurti hier bij voorkeur wordt aangeduid).

De nationale vertegenwoordigers nemen hun ruw-houten zetels in. Dan, toegewuifd door duizenden handen, verschijnen Krishnamurti en Annie Besant. Vóór hij op zijn dennenhouten troon gaat zitten, ontdekt de jonge leeraar een aardig blond kind. Hij neemt het op en zet het naast zich op den ruimen zetel. Het is een spontaan gebaar, dat den „ernst" een oogenblik verstoort en er onmiddellijk een hoogeren, ruimeren ernst voor in de plaats stelt. Hij wil vóór alles „gewon e" menschelijkheid, deze jonge Goeroe. Wijst hij niet nadrukkelijk alle autoriteit van zich af, om die te kunnen geven aan het Hoogere Wezen, dat zich door hem openbaart en waarmee hij zich, door zwaren strijd en een geweldige ontzegging, in den geest zou hebben vereenigd?

O, ik zou U hier veel wijze en mooie dingen kunnen citeeren, die hij reeds heeft gesproken. Dingen, die zelfs den „ongeloovige" ertoe brengen te erkennen, dat, zoo hij dan al niet de Wereldleeraar is (een vorm, waartegen hij trouwens, gelijk tegen elke formule, waarschuwt), hij toch een enorme en begenadigde kracht is, die het leven verstaat, ongewoon diep en

Sluiten