Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IS DE CHRISTUS HERBOREN?

r

Drie duizend toegewijden uit 40 verschillende landen hebben zich dezen zomer in het kleine Ommen verzameld. Rondom de figuur van den jeugdigen Hindoe Krishnamurti in wien zij, en de vele duizenden, die niet konden overkomen doch van verre de gebeurtenissen meeleefden, den „nieuwen Wereldleeraar" zien, den reinen menschelijken vorm waarin zich de Christusziel opnieuw zou hebben geïncarneerd om opnieuw Zijn „Licht in de duisternis" te doen schijnen.

Dit feit alléén reeds: dat zoovelen van zoo verscheiden aard en aanleg zich blijvend om een zuiver geestelijk ideaal groepeeren, verdient onze grootste belangstelling en aandacht. Deze beweging kan, in waarheid, door niemand worden genegeerd. Om het eens heel kinderlijk te zeggen: als zich eens waarlijk de Christus opnieuw in dezen menschelijken vorm aan ons is komen openbaren, wélk een verlies dan voor hem, die dit blindelings voorbijgaat!

Intusschen is voorzichtigheid geboden: liever, gelijk een Saulus van Tarsus, langen tijd in eigen innerlijk te strijden om daarna een waarlijk Apostel te kunnen zijn dan zich, al te spoedig, met een half hart gewonnen te verklaren.

En zoo hebben we ons dan af te vragen: Wat is de waarde van deze beweging en... in hoeverre is ze méér dan de goedbedoelde comedie van een verstrooide, opgejaagde menschelijke kudde, die zich opnieuw een Herder wenscht te creëeren? M.a.w. in hoeverre is dit alles méér dan een Freudiaansche wenschdroom?

Voor ons antwoord wenden we ons, als goede Westerlingen, natuurlijk allereerst tot de Rede. Wat zegt ons Verstand? Het zegt, dat in den loop der eeuwen blijkbaar steeds de geboorte van een nieuw menschenras vergezeld ging van het optreden van een godsdienstleeraar en de verkondiging van een nieuwen, speciaal voor dat ras geschikten religieusen vorm. Het wijst ons verder op Amerika waar, ook naar het oordeel van niet-Theosofische geleerden, een nieuw geslacht met zeer eigen karakteristiek

Sluiten