Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

256

periodieke waarde van Jezus' leer, en als argument, dat onze tijd intrinsieke nooden en behoeften heeft, waarvoor we géén troost en geneesmiddel kunnen vinden in het (Joodsch-Romeinsche) Christendom.

Zijn wij eenmaal tot deze overtuiging gekomen, dan eerst (maar ook dan alléén) zijn wij rijp geworden om ons af te vragen: geeft een Krishnamurti of eenig ander groot Leeraar uit deze dagen, wél een afdoende antwoord op deze blijkbare nooden eh behoeften?

En dan wil ik hier vaststellen, dat ik tot nog toe bij Krishnamurti geen enkele toespeling vond op het bovenomschreven probleem: de gestadige ondermijning van ons maatschappelijk leven door de langzame vernietiging van het huwelijk en het gezin en de, bijna angstige, ontkenning van dien allerhoogsten band, waarvan Vondel dichtte:

Geen liefde komt Gods' liefde nader".

Doch wat nog niet is, kan komen. K. „predikt" nog slechts kort, en eerst dit jaar kon ik tot mijn verrassing constateeren dat deze jonge en sympathieke Hindoe, die zijn gansche jeugd' zoo nauwgezet en uitsluitend in Theosofische milieus werd gehouden, den invloed van die milieus begint te overwinnen en in waarheid een persoonlijke eigen taal gaat spreken! Wellicht wijst ook reeds zijn ijveren voor een goede verzorging en zelfs verfraaiing van het uiterlijk zijner volgelingen in de bedoelde richting (eerbied voor de stof en de charmante vormen m tegenstelling met de Christelijke tendenz tot ascese).

Ik wil hierop echter niet verder ingaan. Mijn doel was slechts hier vast te stellen: dat elke Christen, alvorens te kunnen komen tot de erkenning der mogelijkheid van het optreden van een nieuwen „Wereldleeraar", allereerst voor zichzelf tot de overtuiging Zal dienen te komen: dat Jezus van Nazareth Zijn leer baseerde op de geestelijke behoeften van Zijn tijd en Zijn milieu, en predikte voor een deel van de wereld tot en met een zekere tijd-limiet, en dat Hij dus zal moeten weerkeeren op aarde om voor ons en voor dezen tijd het verlossend woord te vinden en een religie te stichten voor het komende, nieuwe Ras.

Niet voor de onverschilligen, noch voor de duizenden, die bij saxofoon en cinema de stem van den tijd ontvluchten, doch in de eerste plaats voor den „Christen" is dit, gelijk gezegd, wel een pijnlijke en uiterst-moeilijke taak!

Sluiten