Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

263

Uk

Je hebt maar één rivaal, mijn liefste vrouw, Die, altijd wéér, dit zwakke hart kan wonden, En 't maakt tot wat het is: eeuwig ontrouw, En leert het velerlei, en véle zonden.

Dat is de stem, die uit het leven gaat

En lokt en roept in vage toon en kleuren.

En zingt, en drenkt den geest in wonderlijke geuren.

Het rottend herfst-bosch, en de bonte straat!

Toch heeft dit Wezen, kind, jouw eigen lief gezicht En moet jouw kleine hand de wonder-beker mengen

Opdat dit leege hart uit overdaad kan plengen! En zonder jou is het van géén gewicht...

Sluiten