Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MY CASTLE.

Wit wenden uns, wie auch die Welt entzücke. Der Enge zu, die uns allein beglücke.

G o e t h e.

De Aarde is ruim.

Het Leven heeft een myriade kanten.... Maar waar ik me ook wend of keer, steeds dwaal ik tot dien bodem weer waar God ons plantte.

Ons twee-er Zelf.

Waar lief en leed het allerhoogste rijzen. Waar, binnen onze schaam'le muren, Wij de essence van 't Leven puren En Gode prijzen.

De Mensch is rijk:

Wij gaan en komen naar ons vorstelijk behagen. Het is maar schijn... Want wie zijn

leven overschouwt, ziet, dat zijn stam op éénen Wortel is gebouwd, die ons moet dragen.

Sluiten