Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

84

HET STRAFBARE FEIT

verdeeling der strafbare feiten in misdrijven en overtredingen en gaf daarvan in de artt. 1 en 2 een nadere omschrijving; het nam daarvoor in hoofdzaak de zwaarte der bedreigde straf tot grondslag.

Het nieuwe W. v. Str. is evenals het Nederlandsche uitgegaan van een tweeledige verdeeling der strafbare feiten in misdrijven en overtredingen.

Op verschillende wijze heeft men in de wetenschap beproefd een bepaald criterium vast te stellen, dat misdrijven en overtredingen naar hun innerlijk wezen van elkaar onderscheidt en daarbij heeft men dan het eigenlijke crimineele onrecht en het z. g. n. politie-onrecht tegenover elkaar gesteld.

Terwijl sommigen het bestaan van een qualitatief onderscheid verwerpen, zoeken anderen het onderscheid in de verschillende betrekking, die er bestaan kan tusschen het strafbare feit en het rechtsgoed ter bescherming waarvan de norm dient In den laatsten tijd hebben weer andere, speciaal Duitsche geleerden getracht een principieel onderscheid tusschen beiderlei soorten van strafbare feiten op te stellen.1)

B. DE TWEELEDIGE ONDERSCHEIDING IN ONS WETBOEK, HAAR BETEEKENIS EN PRACTISCHE GEVOLGEN

Vele schrijvers verdedigen de volgende opvatting en van dezen gedachtengang zijn ook de samenstellers van het Ned. Swb. uitgegaan: Crimineel onrecht bestaat, wanneer men te maken heeft met iets, dat ook vóór de wettelijke strafbaarstelling als onrechtmatig en dus ook als strafwaardig gevoeld wordt (moord bijv.); politie-onrecht heeft men daar, waar de handeling haar onrechtmatig en strafwaardig karakter uitsluitend aan de uitspraak van de wet ontleent (bedelen bijv.) De eerste groep van strafbare feiten duidde men aan met den naam r e c h t s delicten, omdat ze ook indruischen tegen het ongeschreven recht, de andere met wets delicten,

i) Zie Simons I blz. 109 e.v.

Sluiten