Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET STRAFBARE FEIT

139

III. Dwaling in den persoon en dwaling in het object.1)

Dit zijn de gevallen van verwisseling. Dwaling in den persoon is aanwezig, wanneer het opzet van den dader gericht is op een bepaald individu, maar hij' omtrent dat individu in dwaling verkeert. Zoo heeft zich het volgende geval voorgedaan: een Russin wilde om politieke redenen een zekeren minister uit den weg ruimen. Ze ziet in den schouwburg iemand, dien ze voor den minister houdt en schiet hem dood, doch later blijkt, dat de getroffen persoon niet de minister is, maar iemand, die toevallig veel op dezen lijkt.

Dwaling in het object zal er alzoo zijn, wanneer des daders opzet op een bepaald object gericht was, doch deze omtrent dat voorwerp in dwaling verkeert. Beide blijven in het algemeen, Waar de dwaling als regel hoedanigheden en omstandigheden betreft, die voor het delictsbegrip onverschillig zijn, zonder eenigen invloed, men blijft voor het voltooide delict strafbaar.

Alleen dan, wanneer de hoedanigheid van den persoon, op wien het opzet gericht was, een element van het strafbare feit vormt, zal de dwaling wel van beteekenis zijn, hetgeen bijv. het geval is met koningsmoord en met de misdrijven van de artt. 130 en 140.2)

IV. Voorbedachte raad.3)

Onze wet geeft geen omschrgving van het begrip voorbedachte raad. Het afgeschafte wetboek gaf in art. 212 (213) daarvan wel een soort van definitie, zoomede in art. 213 (214) een bepaling van Wat we onder de uitdrukking „geleiderlage" te verstaan hadden, maar bedoelde voorschriften gaven wel beschouwd meer eenige voorbeelden, waaruit van het bestaan van voorbedachten raad kon blijken, dan dat ze een begripsomschrijving daarvan inhielden.

Voorbedachte raad is aanwezig, wanneer het opzet ge-

i) Men spreekt van „error in persona en error in objeeto".

*) Iemand, die den kamerheer willende dooden, in dwaling den koning doodt, i s dus niet schuldig aan het misdrijf van art. 104, maar aan dat van art. 338 of art. 340. , .

3) Dolus premeditatus" in tegenstelling met „dolus repentinu s" d.i. opzet gevormd zonder beraad en zonder kalm overleg.

Sluiten