Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

STRAF, STRAFSÖORTEN EN MATE VAN STRAF

259

richt, waardoor meer dan één delict werd gepleegd, bijv. A pleegt op het eene tijdstip diefstal, kort daarop maakt hij zich schuldig aan brandstichting, of wel iemand pleegt diefstal en verzet zich tegen de politie die hem wil arresteeren (de artt. 362, 212). Men spreekt in die gevallen van meerdaadschen samenloop, concursus realis (artt. 65 en 66).

C. DE IDEËELE SAMENLOOP

Allereerst de regeling van art. 63. Dit voorschrift handelt over het geval, dat door ééne handeling meerdere strafbepalingen worden overtreden, of zooals de wet dat uitdrukt, van het geval, dat „een feit in meer dan' ééne strafbepaling valt." In zoo'n geval (voorbeeld I a) wordt dan slechts één der strafbepalingen toegepast en wel bij verschil die, waarop de zwaarste hoofdstraf is gesteld. Staan er op de feiten ongelijksoortige hoofdstraffen, dan beslist de volgorde van art. 10 over de betrekkelijke zwaarte: de daarin voorafgaande moet geacht worden zwaarder te zijn dan de volgende. Waar de rechter de keuze tusschen meerdere hoofdstraffen is gelaten, komt bij vergelijiking alleen de zwaarste dier straffen in aanmerking. Staan er op de onderscheiden feiten gelijksoortige hoofdstraffen, dan wordt die strafbepaling toegepast, waarvan het maximum het hoogst is. (art. 69). Zoo zullen bij verkrachting op den openbaren weg de misdrijven van art. 281 en 285 gepleegd zijn, doch de laatstgenoemde strafbepaling zal alleen toepassing vinden.

De tweede alinea van art. 63 stelt een uitzondering vast op den in de eerste alinea genoemden regel; daarin wordt n.1. gezegd, dat wanneer voor een handeling, die in een algemeene strafbepaling valt, een bijzondere strafbepaling bestaat, de laatste alleen in aanmerking komt, onverschillig of deze zwaarder of lichter is dan de algemeene.

Dit is een toepassing van den rechtsregel: „lex special is derogat genera li". Men kan in zoo'n geval feitelijk niet van samenloop spreken, immers wanneer een bijzondere strafbepaling wordt overtreden, wordt de gelijksoortige van algemeene strekking niet overtreden: hij die een ander geld of goede-

Sluiten