Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

STRAF, STRAFSÖORTEN EN MATE VAN STRAF

261

straffen. Hierbij wordt voor ieder gepleegd strafbaar feit de wettelijke straf opgelegd zonder eenige vermindering en worden ze alle naast elkaar uitgesproken.

II Het z.g.n. absorptiestelsel. Volgens dit stelsel wordt alleen de straf op het zwaarste misdrijf gesteld opgelegd, welke straf die van de andere feiten absorbeert.

Hiernevens vindt men echter verschillende middenstelsels, die alle neerkomen op:

a) een gematigd cumulatiesysteem, waarbij elk delict afzonderlijk wordt gestraft, maar in verminderde mate doordat aan de opeenhooping der maxima zekere grenzen worden gesteld,

b) of een verscherpt absorptiestelsel, waarbij alle delicten gezamenlijk gestraft worden met de straf op het zwaarste delict gesteld, doch dat laatste maximum wordt verhoogd.

Ons wetboek huldigt, voorzoover het misdrijven betreft, een tusschenstelsel n.1. een stelsel van gematigde cumulatie en van verscherpte absorptie. Ten aanzien van de overtredingen echter is in hoofdzaak aangenomen het systeem van zuivere cumulatie, doch met een algemeene grens voor het gezamenlijk maximum der vrijheidstxaffen. De afgeschafte wetboeken kenden in het algemeen het zuivere absorptiestelsel; ten aanzien van geldboeten en verbeurdverklaring werd echter het zuivere cumulatiestelsel gehuldigd.

Er wordt in de wet onderscheiden, of er is:

I samenloop tusschen misdrijven onderling of II tusschen overtredingen onderling of overtredingen met misdrijven, en

a) of bij samenloop van misdrijven daarop gelijksoortige hoofdstraffen zijn gesteld of b) ongelijksoortige hoofdstraffen.

Bij samenloop van misdrijven, waarop gelijksoortige hoofdstraffen gesteld zijn (I a), wordt één straf uitgesproken, doch met deze verscherping, dat de straf een derde hooger mag zijn dan het zwaarste maximum, mits zij daardoor het vereenigd bedrag van de hoogste straffen op de feiten gesteld niet overschrijde. (art. 65).

Bij samenloop van meerdere misdrijven, waarop ongelijksoortige hoofdstraffen gesteld zijn (I b), wordt elk dezer straffen uitgesproken, maar met deze beperking, dat zij tezamen in duur de langstdurende, d. w. z. die waarvan het bedreigde

Sluiten