Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

48

deselve Predicatie bekent maaken het gunst ter server tyd ingekomen is, daar van, en van de uitdeeling der selve, en van het geene den Armen aldaar volgt van de Rantsoenen van de verpagtinge van de gemeene Middelen, en van andere Armen penningen aldaar, by den Predicant gehouden sal worden goed Register en reekening, waar na een iegelyk hem gehouden sal weesen te reguleeren".

Het is buiten allen twijfel dat deze Resolutie stipt is opgevolgd en dat van gemelden datum het Kerkhof van Eikenduinen gesloten was.

Lange jaren bleef het ongebruikt en wel tot 1654 toen Schout en Schepenen van 's-Gravenhage, bij Besluit van 30 October bepaalden dat zij, die aan besmettelijke ziekte overleden, op het oude Kerkhof te Eikenduinen ter ruste moesten worden gelegd.

Nu is het niet onwaarschijnlijk dat toen alle besmettingsgevaar geweken was, de nieuwe eigenaars van het Kerkhof, sedert 1579 Staatseigendom, perceelsgewijze onder den hamer was gekomen en dus particulier eigendom geworden, weer gaandeweg gelegenheid tot begraven hebben gegeven. Zeker was dit reeds het geval in 1620 en, zooals de Riemer ons leert, waren het in hoofdzaak Katholieken die hier begraven werden, omdat ze eene begrafenis in den ouden gewijden grond verkozen boven die in eene Protestantsche Kerk.

Toen op het oude Kerkhof geen ruimte meer was om te begraven, werd in 1812 door Hendrik Maurits van der Goes, achter en zijwaarts van dit Kerkhof een groot stuk land bijgevoegd, dat ofschoon sedert het verbod, dat 1 Januari 1830 definitief inging, in de stad en op kerkhoven Binnen de stad gelegen te begraven, de R. Katholieken eene eigen begraafplaats hebben * aangelegd, is men genoodzaakt geweest oud-Eikenduinen nogmaals uit te breiden met bijvoeging van grond achter en naast de eerste uitbreiding en later moest men nog tot vergrooting overgaan.

De Staten toonden andermaal hunne welwillendheid

Sluiten