Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

58

1563, toen Karei IX, van Frankrijk, den aanvang des jaars op 1 Januari stelde, wat in alle landen werd nagevolgd.

Volgens het opschrift had de wonderlijke geboorte plaats op Goeden Vrijdag; er waren dus nog twee dagen in het jaar en aangenomen dat de Gravin op dien dag het leven schonk aan een tweeling, dan kon men zeggen: dat ze zooveel kinderen baarde als er (nog) dagen in het jaar waren. Het gaat hier dus om eene woordspeling die later, toen het jaar op 1 Januari begon, door onvoorzichtige schrijvers, zonder nadenken overgenomen, de aanleiding was van het ontstaan der legende. Niet een der kroniekschrijvers, die leefden toen het wonder zou geschied zijn, maakte er melding van; een der eersten die er over sprak was de geschiedschrijver Willem Heda, in 1525 overleden, en die doet het dan nog zoo voorzichtig mogelijk, door te schrijven: daer wort geseit.

Op de vraag: Hoe kwam het bord in de Kerk en wanneer werd het daar opgehangen? weet men geen antwoord te geven, maar in verband met het schrijven van Heda, zou men mogen veronderstellen in de XVIe eeuw.

Margaretha werd, zegt het opschrift verder, met hare kinderen begraven. Ondanks de vermelding bij verschillende schrijvers, zouden we dit laatste niet durven verzekeren, flls weldoenster van het Klooster vond ze eene laatste rustplaats in de Kloosterkerk en op haar grafsteen was van hare kinderen geen sprake. Het opschrift luidde:

Deze groeve bevat het gebeente van eene edele Vrouwe, die tijdens haar leven gelukkig te Loosduinen woonde. Zij heette Margaretha en verheugde zich in een rustig leven. Zij was de zuster van Willem, den beroemden Koning van Duitschland. Zij verbleef op het grafelijk slot Hennenberg en stierf in het jaar O. H. 1276 op Goeden Vrijdag te 9 uren.

Sluiten