Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

88

tk breng nog in herinnering de Noorsche Gesmaatschappij, aan welke Uw Raad eens concessie verleende, welke althans dit heilzame gevolg had, dat de Gemeente een prikkel te meer had om haar bedrijf, dat op krachten lichtgebied concurreerde, op eerste-rangs-peil te houden. Reeds op een andere plaats heb ik getuigd, dat de Gasmaatschappij op loyale wijze concurreerde. Thans wil ik alleen dit er van zeggen, dat in de behoefte aan kookgas tot op den huidigen dag is voorzien door die particuliere maatschappij, zonder dat de Gemeente iets te dier zake behoefde te doen.

Noemde ik daareven de beide krankzinnigengestichten, ook nog andere, nóg weemoediger, plaatsen mag ik niet met stilzwijgen voorbijgaan. Ik bedoel de beide aan de Haagsche grens gelegen begraafplaatsen, waardoor het getal onzer begraafplaatsen niet minder dan 5 bedroeg. Alle particulier bezit. Die begraafplaatsen aan de Haagsche grens gaven héél wat werk aan politietoezicht en wat dies meer rij. Uw Raad heeft dan ook terecht de legesheffing vóór nu eenige jaren aldus gewijzigd, dat eene niet onaanzienlijke bate, in 1922 zelfs ƒ 1080.—, in de gemeentekas vloeide voor consenten voor later begraven en bovendien een bedrag voor verplaatsing, meest naar eigen graf, van stoffelijke overschotten.

Ik heb thans eenige stichtingen en instellingen genoemd, welke niet van de Gemeente uitgingen en der Gemeente slechts weinig werk gaven.

Thans wil ik eenige oogenblikken stilstaan bij wat de Gemeente zelf verichtte en mogelijk maakte.

Uwen Raad komt de lof toe, niet te hebben geaarzeld, waar het gold, door eene verordening misstanden te verwijderen of tegen het opkomen te waken. Dat niet-aarzelen heeft in 1907 zelfs geleid tot de reeds genoemde z.g. misthoornverordening, waardoor Uw Raad zich alom in den lande eene zekere vermaardheid verwierf. Des ochtends om elf uur toch gingen op zekeren dag de oproepingen ter spoedvergadering van Uwen Raad uit, welke om één uur

Sluiten