Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

DE RENAISSANCE

Het ontwaken van de persoonlijkheid was, zooals Burckhardt het uitdrukt, het groote teeken van een nieuwen tijd. Dit ontwaken beteekende niet alleen, zooals wij zagen, dat het individu rechten voor zichzelf opeischte, maar tevens voor de wereld.

Wijsbegeerte, literatuur, kunst, zelfs den godsdienst bracht men uit de afzondering der kloosters en in verbinding met wereldlijke dingen. Schoonheid was niet langer een strik, noch genot een zonde, evenmin onwetendheid Gode welgevallig als teeken van onderwerping en geloof. Evenmin waren onthouding en zelfkastijding de eenige veilige wetten voor het gedrag. 1). , . , De Middeleeuwsche bük op het leven werd geheel en al veranderd en een, die hiervan in alle onderdeden een totale tegenstelling vormde, nam zijn plaats in. Men ging de 'wereld in, vastbesloten alles, wat zij bevatte, te begrijpen, zich van alle voordeelen meester te maken, alle kennis over haar als het ware op te slurpen, van al haar genoegens te genieten.

Hierdoor was het tijdvak der Renaissance voornamelijk dat van de groote persoonlijkheden, en hierdoor vielen dezen, niet alleen door hun verbazingwekkende levenskracht en sterkte, maar ook door hun grootheid en veelzijdigheid in het oog.

In onze tijden van een nauwkeurig afgebakend specialisme is het verbijsterend, als men leest, wat sommigen van die reuzen uit dat tijdvak tot stand gebracht hebben. Michelangelo was beeldhouwer,

1) Zie Symonds, The Age of the Despots, hoofdst. i.

Sluiten