Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DER WETENSCHAP

79

gen, dat hij het karakteristiek voorbeeld van den humanist der Noordelijke landen was, en de apostel van de beschaving. In 1499 vinden wij hem te Oxford, in 1500 te Parijs, van 1502—1504 te Leuven van 1506—1509 in Italië, nu eens te Bologna dan weer te Venetië met Aldo, te Padua, Siena en Rome Van 1509—1514 is hij in Engeland, waar hij te Cambridge colleges in theologie en Grieksch geeft, in 1514 te Bazel en hier bracht hij, met eenige onderbrekingen, de overige jaren van zijn leven door- hii stierf hier in 1536. .

Hij werd door zijn reizen in persoonhjk contact met de voormannen van het humanisme gebracht en waar hij ook was, het zijn verblijf een geweldigen indruk achter. Terwijl hij zoo direct een grooten invloed op de Europeesche wetenschap uitoefende, was de invloed van zijn pen zeker nog veel grooter.' Van zijn talrijke geschriften verschenen vele uitgaven een van de meest bekende is de „Laus Stultitiae" (Lof der Zotheid), waarin hij de gebreken der Kerk en van den godsdienst hekelde. Alles, wat hij ter hand nam, ademt den geest van den nieuwen tijd Over zijn verhouding tot de Hervorming zullen wij in het volgend hoofdstuk spreken. Voor het oogenblik willen wij hem slechts als den machtigsten bevorderaar van de Renaissance ten Noorden van de Alpen beschouwen. Hij is hiervoor reeds vermeld en zal nog hierna vermeld worden. Hij behoorde eigenlijk levenzeer tot Frankrijk als tot Duitschland en Engeland. Zijn vroeger verblijf in Parijs en zijn veelvuldige bezoeken aan die stad waren oorzaak, dat hij in

Sluiten